Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Χωρίς συνείδηση...


  • Ξεπαστρέψαμε λοιπόν δυο συρμούς του ΗΣΑΠ, δημιουργώντας αναστάτωση. Δεν είχαμε κανέναν ενδοιασμό να σαμποτάρουμε την διαδρομή όσων συμφιλιώνονται με την αποστειρωμένη μετακίνηση από και προς τις δουλειές τους, από και προς τα σπίτια τους, από και προς την διασκέδασή τους. Ίσως έτσι χαθεί το ψαρίσιο βλέμμα της απάθειας και της αδιαφορίας από τα πρόσωπά τους και αντικατασταθεί με ενεργητικά και ανήσυχα βλέμματα.
  • Όσα εργοτάξια κι αν στήσουν, η ασφάλεια στις μεταφορές πλέον θα είναι αμφίβολη. Η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων σαν μεταφερόμενα εμπορεύματα, θα μετατατραπεί σε ελεύθερη διακίνηση ανασφάλειας στα κέντρα διοίκησης εντολών στην μητρόπολη.
  • Στέλνουμε στην Κωνσταντίνα Κούνεβα τις καλύτερες ευχές μας και τον σεβασμό μας για την αξιοπρεπή στάση που έχει κρατήσει απέναντι στους τυμβωρύχους της πολιτικής που ήθελαν να την εξαργυρώσουν με μια θέση στα ευρωψηφοδέλτιά τους. Σε αντίθεση με την δουλοπρεπή μιζέρια της πλειοψηφίας των συναδέλφων της, ύψωσε το ανάστημά της έστω και στα πλαίσια του ρεφορμιστικού συνδικαλισμού.
  • Γιατί άλλωστε να συμφιλιωθούμε με τον συνδικαλισμό στην εργασίακαι να μην αρνηθούμε την ίδια την εργασία μια και καλή
  • δεν θα περιμένουμε την επόμενη "Κωνστανίνα" για να τσακίσουμε τα αφεντικά, για να τους χτυπήσουμε, να τους στήσουμε ενέδρες να τους κάψουμε τα αυτοκίνητα, να απαλλοτροιώσουμε τις εταιρείες τους, για να τους κάνουμε να τρέχουνε και να μην φτάνουν. Το κάλεσμα είναι ανοικτό για κάθε ενδιαφερόμενο.
  • Ακόμα ευελπιστούμέ να προκλήθηκαν ικανά ψυχολογικά προβλήματα στους σεκιουριτάδες του ΗΣΑΠ τέτοια που να το σκεφτούν καλά αυτοί και τα φιλαράκια τους οι ελεγκτές πριν ξανατσαμπουκαλευτούν σε όσους δεν συμμορφώνονται με τον καθωσπρεπισμό του επιβατικού κοινού.
  • Στέλνουμε τους επαναστατικούς μας χαιρετισμούς στα συντρόφια στα Χανιά, στις Σέρρες,στι βόλο, στην Ξάνθη, στην Καβάλλα, στα Γιάννενα και στο Ηράκλειο, όπου παρά τις δύσκολες συνθήκες τις επαρχίας αναδυκνείουν με τις εμπρηστικές επιθέσεις τους ότι το νέο λυσσασμένο αντάρτικο πόλης είναι εφικτό παντού.
Συμμορίες Συνείδησης / Εξτρεμιστές Περάματος.
Αναζητά κανείς(καί) σε αυτή την ευφάνταστη ..."ανάληψη " την έννοια και το περιεχόμενο της πραγματικής ΕΥΘΥΝΗΣ.
Εάν τα "παλικάρια" που τα έβαλαν με τους εργαζόμενους στον ΗΣΑΠ,και τους εργαζόμενους επιβάτες για να απολαύσουν το "θαύμα" του καιόμενου συρμού,ώς επιβεβαίωσης,τάχα,του μωσαϊκού νόμου της κενής (γι'αυτούς) διαθήκης του Δεκέμβρη,έκαναν τον κόπο να αντιληφθούν το μέγεθος της-πολιτικής- ζημιάς που προκαλούν,θα αντιλαμβάνονταν πόσο μικρό είναι το οικονομικό κόστος,σε αντίθεση με το "επικοινωνιακό" όφελος, για το κράτος.
Εάν πραγματικά ενδιαφέρονταν να "σαμποτάρουν" τα μέσα μεταφοράς και όχι να ικανοποιήσουν το μείγμα του θεάματος και του γρήγορου "αποτελέσματος" ,θα επέλεγαν με συνέπεια το δρόμο που διάλεξε η Κωσταντίνα Κούνεβα, την οποία επικαλούνται.
Το δρόμο της αξιοπρέπειας,της καθαρής και κατα μέτωπο αναμέρτησης με την εργοδοσία.Με μοναδικό όπλο το δίκιο το δικό της και της τάξης της.Για το μεροκάμματο,τις συνθήκες απασχόλησης,τα ωράρια και τις συμβάσεις.

Η Κωσταντίνα έχει ταυτότητα,διεύθυνση και προορισμό.Κατάφερε να γίνει σύμβολο,για όλους τους εργαζόμενους,έλληνες και μετανάστες.
Η Κωσταντίνα ρίσκαρε.!!Ρίσκαρε τη δουλειά της,το μέλλον το δικό της και του παιδιού της,την ψυχική της υγεία,τη σωματική της ακεραιότητα και τη ζωή της.
Η Κωσταντίνα δέν το έβαλε στα πόδια.Στάθηκε όρθια πρίν την απόπειρα δολοφονίας της αλλά και μετά.
Με την αστραπαία και θεαματική δράση που άντεξε όσο και υλικά του βαγονιού ακινητοποιήθηκαν μερικά βαγόνια.
Η Κούνεβα όμως απο το κρεβάτι του Ευαγγελισμού κατόρθωσε να ακινητοποιήσει το τρένο και μπορεί με τη δική μας συμβολή και μαζική δράση,να κατορθώσει να το εκτροχιάσει.!!
Μαζί της και άλλοι συνάδελφοί της που πιθανά να μήν έχουν το μέγεθος της "γνώσης και της ταξικής συνείδησης" όλων εκείνων που νανουρίζονται τα βράδια με ακαθόριστες μελωδίες και την επομένη εξασκούνται σε "επαναστατικές δράσεις" χωρίς διάρκεια και περιεχόμενο,χωρίς νόημα και ευθύνη.
Μαζί της και εμείς, που χωρίς να αρνούμαστε τη σύγκρουση με το κράτος και τους μηχανισμούς του,επιλέγουμε με συνείδηση να ταυτιζόμαστε με τη μαζική,ανοιχτή και συλλογική δράση.Τη βασανιστική καθημερινή επιχείρηση ανατροπής συνειδήσεων.
  • Επιλέγουμε τη σύγκρουση όχι συμβολικά αλλά πραγματικά.
  • Επιλέγουμε τη μαζική και ανοιχτή αντιπαράθεση με την ουσία της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης,εκεί που γεννιέται,στους χώρους εργασίας,εκεί που αναπαράγεται και εκεί που συντηρείται.
  • Προκαλούμε τη σύγκρουση με εκείνους που εκφράζουν την ταξική εξουσία του κεφαλαίου και την υλοποιούν σάν σχέση οικονομικής εκμετάλευσης και πολιτικής υπεροχής απέναντι στην εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.
  • Επιλέγουμε τη σύγκρουση που προκαλεί και δεν υποκαθιστά τη μαζική δράση.
  • Θέλουμε να ανατρέψουμε την ατομικότητα που τέτοιες πρακτικές ευνοούν,προυποθέτουν και αναπαράγουν με μία μαχητική και ανυπότακτη συλλογικότητα,ενάντια στο κράτος,τις κυβερνήσεις,τα υποταγμένα συνδικάτα και τις συμβιβασμένες κομματικές ηγεσίες.
Μετά το Δεκέβρη και στο όνομα αυτού βλέπουμε να πυκνώνουν όλο και ποιό πολύ δράσεις απο ομάδες που επιχειρούν να εκφράσουν το πνεύμα και τη συνέχεια της Εξέγερσης.
Δέν είναι του παρόντος να σχολιάσουμε το ύφος,το χαρακτήρα,τον πολιτικό λόγο και την αισθητική, δολοφονικών συμμοριών που στο όνομα κάποιου φαντασιακού αντάρτικου, με τη γλώσσα του περιθωρίου και την α-(κατα)νόηση της πραγματικότητας,επιχειρούν να παρέμβουν και να εισπράξουν το τίμημα της δόξας στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα αστυνομικά δελτία των οκτώ.
Δέν θέλουμε να βάλουμε στην ίδια κατηγορία τους ένοπλους προβοκάτορες (που καταφέρνουν στο χρόνο και με τους στόχους που επιλέγουν, να πετυχαίνουν στην καρδιά του κινήματος αλλά να "αστοχούν"στα πόδια των θυμάτων τους),με τις ομάδες που αντιλαμβάνονται (μέσω δολιοφθορών στους μηχανισμούς του κράτους)την ύπαρξή τους ώς φωτισμένες μειοψηφίες, με
προορισμό και στόχο την αφύπνινη του χειμαζόμενου πλήθους.
Θέλουμε απλά να θέσουμε το ζήτημα που έρχεται συχνότερα στην επικαιρότητα και πρέπει να απαντήσει με συλλογικό και ολοκληρωμένο τρόπο η επαναστατική αριστερά πρίν οδηγηθεί σε πρακτικές και αντιλήψεις που ο ,αναγκαίος, διαχωρισμός απο την τυφλή και ανούσια σύγκρουση και δράση των ομάδων αυτών, την ταυτίσει με συντηρητικές απόψεις και πρακτικές, που κυριαρχούν στο εργατικό κίνημα και προσδιορίζουν τη συνταγματική αριστερά.
Η επιχείρηση ενοχοποίσης της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής δράσης,ενάντια στις συνέπειες της κρίσης, και τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις,για τη διεκδίκηση των σύχρονων αναγκών των εργαζομένων και της νεολαίας,έχει ήδη στοχοποιηθεί δημόσια, όχι μόνο στις μορφές αλλά και στο περιεχόμενο της.
Οι κουκουλοφόροι των ΜΜΕσων τύπου Πρετεντέρη,έδωσαν ένα στίγμα για το πώς αντιλαμβάνονται μορφές αγώνα που καί η επαναστατική αριστερά υιοθετεί.Η προσπάθεια να ταυτιστούν όλες οι μορφές δράσης και να ενταχθούν σε ένα ενιαίο σύνολο που χαρακτηρίζεται περιθωριακό και ακραίο επιχειρεί να θέσει "εκτός νόμου" όλες τις ασυμβίβαστες μορφές αντίστασης στην καπιταλιστική βαρβαρότητα,της κρατική καταστολή και την εργοδοτική ασυδοσία.
Η τραγική απουσία εκείνης της πολιτικής και οργανωτικής δύναμης που θα έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί μαζικά γεγονότα,να επικοινωνεί με τις κοινωνικές ομάδες που αντιστεκονται και αμφισβητούν,θα έχει τη θέληση και την ισχύ να επηρεάζει σε ανατρεπτική κατεύθυνση με ριζοσπαστικά και επαναστατικά χαρακτηριστικά και μέσα απο μαζικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες,(
σε συνδιασμό με την κυριαρχία των αστικών,υποταγμένων και ρεφορμιστικών αντιλήψεων στο κίνημα των εργαζομένων)είναι παράγοντας που ευννοεί και δικαιολογεί τις τυφλές μορφές ατομικής δράσης,χωρίς νόημα,περιεχόμενο και διάρκεια.
Είναι απαραίτητο,τέλος,να "χτυπήσουμε καμπανάκι" ενάντια στο σχέδιο της κυβέρνησης που φαίνεται να βρίσκεται σε εξέλιξη και στόχο έχει να υποτάξει κάτω απο τη μπότα της συναίνεσης και με πρόσχημα την οικονομική κρίση, κάθε μορφή διαμαρτυρίας,να παγώσει αιτήματα,διεκδικήσεις και δικαιώματα.Η απειλή της "τρομοκρατίας" (που ενδεχομένος να μήν είναι και απαραίτητα ένοπλη στη λογική της κυβέρνησης) σε συνδιασμό με τη δράση της παρακρατικής και φασιστικής δεξιάς δέ θα επιχειρήσει μόνο να τρομοκρατήσει τους αγωνιστές των κινημάτων,αλλά θα επιδιώξει να περιθωριοποιήσει το μήνυμα και την πρακτική της αντικαπιταλιστικής και επανασταικής δράσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

AddThis Smart Layers