Η διαστρέβλωση των θέσεών μας απο τη γραμματεία του Π.Α.Μ.Ε Ιωαννίνων

Εργαζόμενες/οι   άνεργες/οι των Ιωαννίνων

Το 90% των εργαζομένων στα Γιάννενα είτε έχουν απολυθεί είτε είναι απλήρωτοι είτε δουλεύουν με μισθούς πείνας ως αποτέλεσμα της βαθειάς δομικής κρίσης του καπιταλισμού και της πολιτικής των κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.

Η παράταξη της “ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ” στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων πρότεινε να πραγματοποιηθεί 24ωρη απεργία στις 18/4 ή 24/4, το Δ.Σ Εργατικού Κέντρου συμφώνησε ομόφωνα και αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί σήμερα Τετάρτη 3/7 σύσκεψη σωματείων στο Εργατικό Κέντρο για την υλοποίηση της απόφασης. Την ίδια ώρα η ΓΣΕΕ στον συνεδριακό της τουρισμό στην Αλεξανδρούπολη δεν αποφάσισε κανένα αγωνιστικό σχεδιασμό, συμβάλλοντας στο νανούρισμα του λαού. Την προηγούμενη εβδομάδα στη Γενική Συνέλευση των αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ δυστυχώς και το Π.Α.ΜΕ Πρέβεζας αρνήθηκαν να ψηφίσουν αντίστοιχη πρόταση(για 24ωρη απεργία) που συμπεριλάμβανε και την πρόταση για κοινή δράση των Εργατικών Κέντρων της Ηπείρου για την απλήρωτη εργασία.

Ενώ δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργανωμένη ενωμένη ταξική απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε(μέλος μας περνάει πειθαρχικό και  διώκεται αυτή τη στιγμή από την εργοδοσία του PRAKTIKER, επειδή διαμαρτυρήθηκε για τις απολύσεις), η γραμματεία του ΠΑΜΕ Ιωαννίνων ρίχνει νερό στο μύλο του κυβερνητικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού κάνοντας συκοφαντική επίθεση στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Πιο συγκεκριμένα σε δημοσίευμα του Ριζοσπάστη και του 902.gr(2/4) διαβάσαμε ότι αρνηθήκαμε να γίνει συνεδρίαση του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων τη Τρίτη 2/4 με αφορμή την απόλυση συναδέλφισσας στη ΠΙΝΔΟ, ενώ προτείναμε μαζί με τα μέλη του Π.Α.ΜΕ στο Δ.Σ του Ε.Κ.Ι να συνεδριάσουμε άμεσα!!! Μάθαμε επίσης(στο ίδιο δημοσίευμα) ότι βάζουμε τους εργαζόμενους στη «SPIDER» να πάνε για δουλειά εξυπηρετώντας τον εργοδότη , όταν την ημέρα του δημοσιεύματος οι εργαζόμενοι με απόφασή τους και τη συμπαράσταση του Σωματείου Μετάλλου Ιωαννίνων πραγματοποιούσαν λευκή απεργία στο χώρο δουλειάς. Ένας χώρος δουλειάς, ο οποίος στη πρόσφατη 24ωρη πανελλαδική απεργία της Ομοσπονδίας Μετάλλου είχε σχεδόν 100% συμμετοχή με τα περισσότερα μέλη του ΠΑΜΕ Σωματείου Μετάλλου να πηγαίνουν για δουλειά και να εμφανίζεται μόνο ένα μέλος του Δ.Σ του σωματείου(από τα τρία που έχει το ΠΑΜΕ) στην συγκέντρωση του σωματείου στο χώρο του Εργατικού Κέντρου. Γράφουν και για τις απολύσεις στη ΔΩΔΩΝΗ καταγγέλλοντας (και καλά κάνουν) την πλειοψηφία των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στο σωματείο(χωρίς να λένε τι έκανε ο δικός τους στο Δ.Σ εργαζομένων στη ΔΩΔΩΝΗ),προσπαθώντας να το συνδέσουν με ένα κουτοπόνηρο τρόπο και αυτό με την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, όταν μόνον η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α κατήγγειλε άμεσα τις απολύσεις στη ΔΩΔΩΝΗ δημόσια σε όλη την Ήπειρο και ειδικά στο λαό των Ιωαννίνων.

Δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, δεν θα συμβάλλουμε στον εκφυλισμό και καλούμε τα  4 μέλη του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων που ανήκουν στο Π.Α.ΜΕ να πάρουν θέση για το συγκεκριμένο δημοσίευμα

Εργαζόμενες/οι, άνεργες/οι των Ιωαννίνων, συναδέλφισσες/οι του Π.Α.ΜΕ

Οι στιγμές που ζούμε είναι κρίσιμες. Έχουμε διαφορές αλλά δεν θα τις λύσουμε με αυτό τον τρόπο γιατί είναι αδιέξοδες για το εργατικό κίνημα την ώρα που δεχόμαστε τη πιο σκληρή επίθεση. Τις διαφορές μας μπορούμε να τις φέρουμε σε αντιπαράθεση(και πρέπει να το κάνουμε), με διάλογο μέσα στον κοινό αγώνα ενάντια στον εκφυλισμό του εργατικού κινήματος από τους ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.

για τη ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ εργαζομένων-ανέργων Ιωαννίνων  

Ηλίας Νίκος μέλος του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων

Χρυσοχόου Ανδρέας μέλος του Δ.Σ Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων

Μέλη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α      

Κείμενο παρέμβασης συνδικαλιστών για το συνέδριο της ΓΣΕΕ

Συνδικάτα και αγώνες ρήξης και ανατροπής της επίθεσης

για τη ζωή και το μέλλον που μας αξίζει

Οι εκατομμύρια εργαζόμενοι και άνεργοι της χώρας οδηγούνται άρδην στον εργασιακό μεσαίωνα, βλέπουν τη ζωή τους να χειροτερεύει με όρους πολεμικών συνθηκών. Ο πόλεμος που εξαπολύουν οι δυνάμεις του κεφαλαίου, το συνασπισμένο και συντονισμένο μπλοκ εργοδοτών-κυβερνήσεων-ΕΕ και ΔΝΤ αντιμετωπίζεται μόνο με εργατική αντεπίθεση, με ένα μαχητικό, μαζικό και ανατρεπτικό μέτωπο των εργαζόμενων, των άνεργων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας.

Την περίοδο αυτή, πραγματοποιούνται τα περισσότερα συνέδρια των μεγάλων ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ. Συνέδρια που αρνούνται να συζητήσουν και να θέσουν προσανατολισμό για τον εξοπλισμό και την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού και εργατικού κινήματος και την αντεπίθεσή του, αλλά αναπαράγουν τον παραταξιακό, γραφειοκρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό. Από τις εμπειρίες και τους αγώνες μας, ιδιαίτερα τις σκληρές ταξικές μάχες των 3 τελευταίων χρόνων, ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα είναι αναντίστοιχο, -κυρίως από άποψη πολιτικής κατεύθυνσης και στόχων, αλλά και από άποψη δομής και μορφών συγκρότησης-, με τη σφοδρότητα της κρίσης, με την αναδιάρθρωση του καπιταλισμού, τη ραγδαία διάλυση των όρων ζωής και εργασίας που είχε κατακτήσει η εργατική τάξη. Ο χαρακτήρας της ταξικής συνδιαλλαγής που σφράγισε επί 30 τουλάχιστον χρόνια το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα μπαίνει σε κρίση. Αδυνατίζει ο κομματικός παραταξιακός συνδικαλισμός των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ που διαμόρφωσε τις σημερινές μορφές γραφειοκρατικής εκπροσώπησης, που καλλιέργησε τη λογική της «εξαίρεσης» των επιμέρους κλάδων από πολιτικές, τους αγώνες διαμαρτυρίας για μια συνδιαλλαγή-διάλογο μετά. 

Ο συνδικαλισμός του κοινωνικού εταιρισμού τελειώνει. Δυστυχώς, όχι ακόμα από την τάξη. Αλλά από τον άλλο «εταίρο», το κεφάλαιο, που αφού τον χρησιμοποίησε για να αποδυναμώσει και να ενσωματώσει το συνδικαλιστικό κίνημα, τώρα τον πετά στη γωνία, θέλοντας την εργατική τάξη πλήρως ανοργάνωτη και κάθε εργαζόμενο, πρόβατο που θα διαπραγματεύεται μόνο με τους λύκους. Κι όμως, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, των περισσότερων ομοσπονδιών και μεγάλων συνδικάτων, αυτοπροσδιορίζονται ως «κοινωνικοί εταίροι», δηλαδή συνεργάτες, σήμερα της τρόικα, όπως και της κάθε κυβέρνησης και της εργοδοσίας, στα πλαίσια τους συστήματος της εκμετάλλευσης. Αποδέχονται έτσι την «εθνική οικονομία», δηλαδή την απρόσκοπτη κερδοφορία των εργοδοτών, κάνοντας διαπραγμάτευση εντός των ορίων της. Συσπειρώνουν όλο και μικρότερο τμήμα εργαζόμενων, διαμορφώνοντας μάλιστα όρους σκληρής ιεραρχίας, κλειστών δομών και «αντιπροσώπευσης», μακριά από τη βάση των εργαζομένων. Έχουν άμεση σχέση με πολιτικούς-κρατικούς φορείς, εξάρτηση από νομικούς θεσμούς και οικονομικές πηγές του συστήματος.

Χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικής δράσης και μαχητικής ρήξης

Σήμερα, ωριμάζει -και σαν αναγκαιότητα και σαν δυνατότητα- μια τομή στο συνδικαλιστικό κίνημα. Δυναμώνει η τάση για ανεξάρτητους και μαχητικούς εργατικούς αγώνες, δημιουργούνται διάφοροι συντονισμοί σωματείων, κλάδων και αγώνων, εντείνονται οι αναζητήσεις στόχων και μορφών έκφρασης των συμφερόντων των εργαζομένων.

Ούτε στο Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης,ούτε πουθενά !

Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής ανακοίνωσαν, ανώνυμα πάντα και μέσω διακήρυξης στο διαδίκτυο, την πρόθεσή τους να ιδρύσουν «συνδικαλιστική παράταξη» στο Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης με την επωνυμία «κίνηση εθνικιστών δικηγόρων». 

Πρόκειται για μια πρόκληση που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη! 

Οποιαδήποτε εμφάνιση των νεοναζί στο Σύλλογό μας αποτελεί βάναυση προσβολή στην ιστορία του. Όσοι υμνούν τις δοσιλογικές κυβερνήσεις της Κατοχής και τους συνταγματάρχες που έδιωξαν τις εκλεγμένες διοικήσεις των Δικηγορικών Συλλόγων και διόρισαν δικούς τους εγκάθετους δεν έχουν θέση στις τάξεις μας.

ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΣΩΜΑ ΜΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ;

Η Χρυσή Αυγή έχει ως πρόσχημα την «πολιτική δράση». Στην πραγματικότητα, η δράση της υπάγεται μόνο στη σφαίρα των εγκλημάτων του κοινού ποινικού δικαίου. Έχει επανειλημμένα οργανώσει πογκρόμ με μαχαιρώματα και δολοφονίες μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Τελευταίο θλιβερό κατόρθωμά της ήταν η δολοφονία του Πακιστανού ποδηλάτη Σ. Λουκμάν στα Πετράλωνα.

 Έχει ξυλοκοπήσει αριστερούς αγωνιστές, προκαλώντας επικίνδυνες σωματικές βλάβες.

Ο υποψήφιος περιφερειάρχης της στη Δυτική Ελλάδα προφυλακίστηκε για εκτέλεση «συμβολαίων θανάτου». Έχει προπηλακίσει ηθοποιούς και θεατές στο θέατρο «Χυτήριο», φιμώνοντας στην πράξη την καλλιτεχνική έκφραση. Ο φύρερ της Ν. Μιχαλολιάκος προφυλακίστηκε το 1976 για επεισόδια που έκανε στην κηδεία του βασανιστή της χούντας Μάλλιου, ενώ λίγο αργότερα άρχισε να τοποθετεί βόμβες σε κινηματογράφους και βιβλιοπωλεία και καταδικάστηκε για κατοχή όπλων και εκρηκτικών.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι άλλο ένα πολιτικό κόμμα, είναι μια ανοιχτά ναζιστική συμμορία. Αρνείται το Ολοκαύτωμα, το μεγαλύτερο έγκλημα της ανθρώπινης ιστορίας, και δεν κρύβει το θαυμασμό της για το Χίτλερ και την Ευρώπη της «άρειας φυλής» και των Waffen SS. Υμνεί τους ταγματασφαλίτες – γερμανοτσολιάδες της Κατοχής, που έπνιξαν στο αίμα το Χορτιάτη, το Δίστομο, τα Καλάβρυτα και μια σειρά από μαρτυρικά χωριά και πόλεις. Νοσταλγεί τη δικτατορία της 21ης Απριλίου και αποκαλεί ψέμα τη σφαγή της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 

Τώρα, η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να καπηλευτεί τη δικαιολογημένη αγανάκτηση και οργή του κόσμου ενάντια στην πολιτική των Μνημονίων και των μεγάλων κομμάτων, εμφανιζόμενη ως «πατριωτική» και «αντισυστημική». 

Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί το καλύτερο στήριγμα των τραπεζιτών, των εφοπλιστών και της ίδιας της κυβέρνησης. Είναι αυτοί που μπλόκαραν στη Βουλή τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την Αγροτική Τράπεζα, αυτοί που ψήφισαν να χαριστούν τα χρέη στις ΠΑΕ, αυτοί που αρνήθηκαν τη φορολόγηση των εφοπλιστών, αυτοί που ζήτησαν να μπει η Αστυνομία στο ΑΠΘ για να σπάσει την απεργία των εργολαβικών υπαλλήλων, αυτοί που ίδρυσαν δουλεμπορικά γραφεία εύρεσης εργασίας παίζοντας με το δράμα των ανέργων.

ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Οι νεοναζί στρέφονται ενάντια σε κάθε δημοκρατική κατάκτηση και διεκδίκηση. Η δράση τους λειτουργεί ως νομιμοποίηση στον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης, που στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στα ΜΑΤ. Η Χρυσή Αυγή έχει μια ολοκληρωμένη ατζέντα για το πώς «ονειρεύεται» την ελληνική κοινωνία: το όνειρό της είναι τα στρατόπεδα.

Γι’ αυτό και στηρίζει τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες και πολεμά λυσσασμένα τον αγώνα για την απόδοση σ’ αυτούς ίσων δικαιωμάτων και τη νομιμοποίησή τους. 

Όσοι αποκλίνουν από το «κανονικό», οι κάθε είδους μειονότητες (οι εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι ανάπηροι, οι αλλόθρησκοι…) θα πρέπει να εξοντωθούν. Άλλωστε, η Χρυσή Αυγή τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επιβολής και εκτέλεσης της θανατικής ποινής.

Το ποινικό δίκαιο της ναζιστικής Γερμανίας κατάργησε ακόμα και την αρχή nullum crimen nulla poena sine lege και οι δικαστές αποφάσιζαν με βάση τη θέληση του Φύρερ! 

Οι γυναίκες θα πρέπει να γυρίσουν στο σπίτι και να αφοσιωθούν στην τεκνοποιία. 

Τι σημαίνει αυτό για τις γυναίκες συναδέλφους, που είναι το μισό του κλάδου μας; 

Οι εργάτες θα πρέπει να υποτάσσονται στους εργοδότες όσο κι αν πληρώνονται. 

Αυτό σημαίνει πλήρη και απόλυτη κατάργηση του ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου, που ήδη έχει πληγεί βάναυσα από τις μνημονιακές πολιτικές κυβέρνησης-κεφαλαίου. Αντίδραση σε όλα αυτά δεν θα μπορεί να υπάρξει γιατί κάθε πολιτική ελευθερία θα έχει καταργηθεί.

Πρέπει να τους σταματήσουμε! Απαιτούμε από το Διοικητικό Συμβούλιο να διαγραφούν από το Σύλλογό μας όσοι είναι μέλη αυτής της εγκληματικής συμμορίας και να μην τους επιτραπεί η συμμετοχή στις εκλογές του Συλλόγου. Καλούμε όλες τις παρατάξεις του Συλλόγου να πάρουν δημόσια θέση και να καταδικάσουν ανοιχτά οποιαδήποτε εμφάνιση των νεοναζί και τη συνολική εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής.

Η Εναλλακτική Πρωτοβουλία δικηγόρων καλεί όλους τους συναδέλφους να φράξουμε το δρόμο στη Χρυσή Αυγή και να αγωνιστούμε για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Εκλογές του Συνδικάτου Μετάλλου

Εργατική Ενότητα ΜΕΤΑΛΛΕΡΓΑΤΩΝ
Πειραιάς 22.10.2012

Συνάδελφοι,
ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΞΕΛΙΣΣΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΡΓΑΤΩΝ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΝΟΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΑΓΑΖΟ.
Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΜΕΡΟΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΕΜ – ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Το τελευταίο διάστημα η Εργατική Ενότητα κάλεσε τους μεταλλεργάτες της Ν/Ζώνης, να μην παραιτηθούν απ’ τον αναγκαίο συλλογικό αγώνα για την αντιμετώπιση της τραγικής κατάστασης που μας έχουν οδηγήσει. Αυτό δεν έγινε κατανοητό. 

Η απογοήτευση και η παραίτηση, κυριάρχησαν. Για λόγους μικροπαραταξιακούς η ΑΕΜ-ΠΑΜΕ με την πλειοψηφία που διαθέτει στο Δ.Σ. μεθόδευσε αντί ν’ ασχοληθούμε με τα προβλήματα, την άμεση διεξαγωγή των εκλογών στο Συνδικάτο.
Πάρα πολλοί συνάδελφοι απογοητευμένοι προτίμησαν να μην κατέβουν στη Συνέλευση για την εκλογή της Εφορευτικής επιτρέποντας στον κομματικό μηχανισμό του ΠΑΜΕ να κάνει ανενόχλητος τη δουλειά που ξέρει καλά. 

 Με 19 ψήφους διαφορά και έχοντας την πλειοψηφία στην Εφορευτική, βρισκόμαστε πάλι μπροστά στο ίδιο έργο θεατές.
Αδιαφάνεια, λοβιτούρες, αποκλεισμοί, μακροχρόνιες εκλογές. Ανεξέλεγκτα ψήφιζαν για Εφορευτική, άγνωστοι σε όλους μας, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα ελέγχου γιατί απλά δεν υπήρχε αντίγραφο Μητρώου (έχουμε ζητήσει εγγράφως να ελεγχθεί τώρα αν αυτοί που ψήφισαν και υπάρχει αμφιβολία, είναι μέλη του Συνδικάτου, αν και τι σχέση έχουν με τον κλάδο. Θέμα υπάρχει και με όλα τα μέλη του Συνδικάτου που έχουν γραφτεί, χωρίς την προβλεπόμενη από το νόμο προϋπηρεσία στον κλάδο και είναι εκατοντάδες).
Έθεσαν σε ψηφοφορία το θέμα της οικονομικής τακτοποίησης των συναδέλφων, όταν αυτοί είχαν πάει για να ψηφίσουν και αποφάσισαν με 25 άτομα παρόντα να επιβάλλουν το χαράτσι των 5 ευρώ για κάθε χρόνο που χρωστάνε οι εξαθλιωμένοι οικονομικά συνάδελφοι.
ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ ΠΟΥ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΜΕΤΑΛΛΕΡΓΑΤΕΣ ΑΞΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΨΕΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ, ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ.
ΜΟΝΟ ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΔΕΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ.
Κατά τα άλλα, «κόπτονται» υποκριτικά για την ενότητα των εργαζομένων, την μαζικοποίηση του Συνδικάτου, την αλληλεγγύη που πρέπει να έχουμε μεταξύ μας.

Συνάδελφοι,
Η λογική των αναθέσεων σε κομματικούς μηχανισμούς και «σωτήρες» και εμείς θεατές, μας οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα. Η λογική των δημοσίων σχέσεων, η λογική του ατομικού βολέματος ακόμα και σε βάρος των άλλων, όλα αυτά και άλλες αρρωστημένες συμπεριφορές, είναι μια στάση ζωής που αν δεν αλλάξει δεν μπορούμε να ελπίζουμε.
Η Εργατική Ενότητα σε κάθε ευκαιρία, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν είναι σωτήρας.
Κανείς δεν μπορεί να σώσει κανέναν, αν αυτός δεν θέλει να σωθεί μέσα από μια οργανωμένη και συλλογική προσπάθεια, γιατί αλλιώς δεν γίνεται.

 Σε διαφορετική περίπτωση αυτό που απομένει είναι θλιβεροί κομματικοί μηχανισμοί, τύπου ΠΑΜΕ που θα σας καλέσουν να τους ξανα-αναθέσετε την εργολαβία της σωτηρίας σας στηρίζοντας το γνωστό βιολί που οδήγησε στη διάλυση του Συνδικάτου και του κλάδου.
Η αποχή μας από τις στημένες εκλογές που μεθοδεύει το ΠΑΜΕ, θέλουμε έστω και με αρνητικό τρόπο, να συμβάλλει για να ξαναδούμε όλοι που κάνουμε λάθος και την πιο κρίσιμη στιγμή για μας και τα παιδιά μας, βρισκόμαστε με το Συνδικάτο μας διαλυμένο και ανήμπορο. Να δούμε τελικά τι Συνδικάτο θέλουμε.
Για εμάς παράνομες αντικαταστατικές αντιδημοκρατικές εκλογές δεν πρέπει να αναγνωριστούν από τους μεταλλεργάτες. Χρόνος υπάρχει για να σταματήσει τώρα αυτή η απαράδεχτη μεθόδευση της ΑΕΜ – ΠΑΜΕ και να δρομολογήσουμε γνήσιες δημοκρατικές εκλογές, χωρίς αποκλεισμούς συναδέλφων.
Σε διαφορετική περίπτωση καλούμε τους μεταλλεργάτες να μην πάρουν μέρος σε αυτήν τη στημένη και άθλια εκλογική διαδικασία της ΑΕΜ – ΠΑΜΕ. Εμείς επιφυλασσόμαστε για κάθε ενέργεια που προβλέπει το Καταστατικό και ο νόμος. Πάνω απ’ όλα όμως, είναι υπόθεση των μεταλλεργατών.
Το τραγικό είναι πως γίνονται όλα αυτά τη στιγμή που οδηγούμαστε στις ουρές για συσσίτια, που ο κλάδος μας παραμένει διαλυμένος και όχι τυχαία, που νέα εγκληματικά μέτρα ετοιμάζονται να προστεθούν στα παλιά μέσα από θεατρινίστικες παραστάσεις αντίστασης των «σωτήρων» μας.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η διάλυση του κλάδου μας, όταν όλα γκρεμίζονται γύρω μας. Σ’ αυτές τις συνθήκες, συνδικαλισμός τύπου ΠΑΜΕ, όχι μόνο δε βοηθάει αλλά κάνει ζημιά. Απαιτείται συντονισμένος αγώνας και εδώ οι διαχωριστικές γραμμές τους, είναι έγκλημα.

Η στήριξη στην ΑΕΜ – ΠΑΜΕ συμμετέχοντας στις εκλογές που μεθοδεύουν δεν είναι στήριξη στο Συνδικάτο. Είναι ακριβώς το αντίθετο.
Η αποχή μας από τη στημένη και άθλια εκλογική διαδικασία της ΑΕΜ – ΠΑΜΕ, δε σημαίνει αποχή απ’ τον αναγκαίο συντονισμένο αγώνα που έχουμε μπροστά μας για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής που ισοπεδώνει τη ζωή μας, διαλύει τον κλάδο μας και μας καταδικάζει στην ανεργία και στην πείνα.
Είμαστε εδώ, θα βρούμε τρόπο να παλέψουμε ενωμένοι στη βάση των κρίσιμων προβλημάτων μας με όλους τους μεροκαματιάρηδες που καταστρέφονται μαζί μας, χωρίς κομματικά παιχνίδια, χωρίς μηχανισμούς, διαχωρισμούς και αποκλεισμούς.

Κάλεσμα συνδικαλιστών για μία ταξική-ενωτική απάντηση του κινήματος στην ΔΕΘ.

ΔΕΘ 2012:Ξανά στο δρόμο του αγώνα.Εκεί θα ανατραπούν.Εκεί νικάει το δίκιο!.

Η νέα τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ) θέλει να προχωρήσει με νέα ένταση την κοινωνική βαρβαρότητα των μνημονίου και της Τρόικας. Η περίφημη επαναδιαπραγμάτευση των Μνημονίων αποδεικνύεται πολύ ξεκάθαρα και γρήγορα, ότι ήταν μια πολιτική απάτη, καθώς η νέα συγκυβέρνηση όχι μόνο αποδέχθηκε την πλήρη εφαρμογή των Μνημονίων, αλλά θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα γρηγορότερα απ΄ ότι έχει δεσμευθεί!

 Για την «πάση θυσία παραμονή στο ευρώ» και τη «σωτηρία» της χώρας ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν τον φυσικό πλούτο και τις υποδομές της χώρας, να διαλύσουν το δημόσιο τομέα και τις κοινωνικές υπηρεσίες και να φέρουν νέο φορολογικό γιουρούσι ενάντια στους εργαζόμενους σε συνδυασμό με τη φοροασυλία για το κεφάλαιο και τις τράπεζες. Η πολιτική αυτή οδηγεί το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση, αποδεικνύοντας πως η παραμονή στην ΕΕ και το ευρώ και η αποπληρωμή του χρέους ισοδυναμεί με κοινωνική καταστροφή. Συνεχίζουν και αναβαθμίζουν την επίθεση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου!

 Ταυτόχρονα η εργοδοτική επέλαση σαρώνει τα εργατικά δικαιώματα και τη ζωή μας, καθώς οι εργοδότες αξιοποιούν το οπλοστάσιο με το οποίο τους εξόπλισαν οι κυβερνήσεις και προσπαθούν να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε ’’εργασιακά στρατόπεδα συγκέντρωσης’’. Έτσι σώζουν τα κέρδη τους.

 Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετατρέπεται σε ένα σύγχρονο Νταχάου για τους λαούς, οδηγεί στη βίαιη υποβάθμιση της ζωής των εργαζομένων σε όλες τις χώρες, στην ισοπέδωση όλων των δικαιωμάτων και σε μαζική ανεργία ως μηχανισμός εκβιασμού για την αποδοχή εργασιακών σχέσεων Κίνας και Ινδίας.

 Καμία ανακωχή και αναμονή. Να φύγουν μαζί με την πολιτική και τα μνημόνιά τους, μαζί με το ευρώ, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

 Το δίλημμα για όλους τους εργαζόμενους, για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία έχει τεθεί. Είτε θα μας οδηγήσουν στην εξαθλίωση και την υποταγή για να σώσουν τα κέρδη και τις τράπεζες, το νόμισμα τους και το πολιτικό σύστημά τους. Είτε θα απαντήσουμε με ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό και λαϊκό κίνημα που θα τους ανατρέψει. Μακριά από τις λογικές του εργοδοτικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ομοσπονδίες που αναπαράγουν την λογική των κοινωνικών εταίρων και τα κυρίαρχα διλήμματα.

 Μέσα από την ενίσχυση των οργάνων του ίδιου του κινήματος, με τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, των απεργιακών επιτροπών, των επιτροπών αγώνα, απέναντι στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, για αγώνες και συνδικάτα όργανα της ταξικής πάλης, στα χέρια των εργαζόμενων. Μόνο με την δύναμη του οργανωμένου λαού, με την δύναμη του αγώνα, με τον αγωνιστικό συντονισμό των σωματείων και των κλάδων, μπορούμε να νικήσουμε.

•  Για αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις και συλλογικές συμβάσεις τώρα. Για την απαγόρευση των απολύσεων, την πλήρη προστασία των ανέργων. Για την ανατροπή όλων των Μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των εφαρμοστικών νόμων τους, τη διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους σε ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ, την εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Για πραγματική δημοκρατία ενάντια στο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.
•  Για ένα κίνημα που θα μιλάει με βάση τις ανάγκες και το δίκιο μας και όχι με κριτήριο τους δείκτες, τη σωτηρία των εργοδοτών και της δήθεν «εθνικής» οικονομίας και τα συμφέροντα των κυρίαρχων και των υπερεθνικών αντιδραστικών κέντρων. Ένα κίνημα που θα πάει μέχρι τέλος, ανατρέποντάς τους.

 Σε αυτή την κατεύθυνση, πιστεύουμε πως η φετινή ΔΕΘ πρέπει να αποτελέσει μια πρώτη, μεγάλη αντικυβερνητική κινητοποίηση, αρχή ενός νέου γύρου εργατικών και λαϊκών αγώνων που θα κάνει σαφές ότι ο αγώνας συνεχίζεται και θα κλιμακωθεί. Πως μόνο στο δρόμο μπορούμε να νικήσουμε, να ανατρέψουμε την επίθεση. Πως αυτή η πολιτική τελικά δεν χωράει διορθώσεις, αλλά μόνο ανατροπή. Αυτή την απάντηση δεν μπορούν να τη δώσουν ο κυβερνητικός ή υποταγμένος συνδικαλισμός της διαπραγμάτευσης. Δεν μπορεί να τη δώσουν οι φιέστες και οι εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις. Γι΄ αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε ταξική δύναμη, κάθε αγωνιστικό σωματείο και επιτροπή αγώνα, συνελεύσεις και πρωτοβουλίες, να γίνουμε ένα πραγματικό ποτάμι αντίστασης και ανατροπής, βάζοντας τη δική μας σφραγίδα σε όλες τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις της ΔΕΘ. Να υπάρξει απεργιακή κινητοποίηση! Να δημιουργήσουμε ένα μαχητικό κέντρο αγώνα!

Καλούμε σε ανεξάρτητη πανελλαδική εργατική ταξική συγκέντρωση, το Σάββατο 8 Σεπτ, στις 6.00 μ.μ. στην Καμάρα/Θεσσαλονίκη και πορεία στην ΔΕΘ. Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία να αποφασίσουν συμμετοχή στην ανεξάρτητη συγκέντρωση. Καλούμε όλα τα μαχόμενα αγωνιστικά τμήματα του εργατικού – λαϊκού κινήματος σε κοινή πορεία προς την ΔΕΘ.

Υπογραφές (μέχρι 18 Αυγούστου 2012):

• Αγαπητός Θανάσης , Δ.Σ. Β΄ συλλόγου εκπ/κών Π.Ε. Θεσ/νίκης- Μέλος Ε.Ε. Ν/Τ ΑΔΕΔΥ-ΕΔΟΘ
• Αδαμόπουλος Νίκος, πρόεδρος Σωμ. Εργ. Δήμου Ν. Ιωνίας, μέλος Ε.Ε. ΠΟΕ-ΟΤΑ
• Αθανασίου Μανώλης , μέλος ΔΣ συνδέσμου εργαζομένων ΑΣΠΡΟΦΟΣ
• Αλμυρούδη Μαριότα, 5-μελής ΕΙΝΑΠ Σισμανογλείου
• Αντάρας Λάμπρος, μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
• Αντωνόπουλος Παύλος, πρ. Δ.Σ. ΟΛΜΕ
• Βάρτζελη Νάγια, πρ. μέλος Γ. Συμβ. ΑΔΕΔΥ
• Βασιλάς Αθανάσιος, μέλος της Γ.Σ των αντιπροσώπων του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
• Βελονάκης Γιώργος, ΔΣ ΕΙΝΑΠ, ΔΣ Σωμ. Εργ. Αττικό Νοσοκομείο
• Βλαχομήτρος Δημήτρης, πρόεδρος συλλόγου επαγγ/τιων Βασιλικών Θεσσαλονίκης
• Βόμβα Βίκυ, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Μυτιλήνης
• Βουρτσάκη Βάνα, Δ.Σ. Γ' Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
• Βρατσίστας Γιώργος, μέλος Δ.Σ Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηπείρου
• Γαϊτανίδου Άννα,  ΔΣ κλαδικού Σωμ. Ειδικής αγωγής (ΣΕΤΙΕΑ)
• Γαλατάς Ζώης, πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Ζίτσα Ν. Ιωαννίνων
• Γεωργάκης Δημήτρης,  μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΟΑΚΑ
• Γκόβας Δημήτρης, μέλος Δ.Σ. Συλλ. Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
• Δασκαλάκης Μάρκος,  μέλος ΔΣ Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
• Δομούζη Σταυρούλα, Οργ. Γραμματέας συλλ. εκπ/κών Π.Ε. Δυτικής Αττικής
• Δραγανίγος Αντώνης, μέλος Δ.Σ. Συλλ. Εργαζομένων ΜΟΔ
• Ζάμπρας Αλέξης, συντονιστικό νοσοκομειακών συνελεύσεων ιατρών Αττικής
• Ζέρβα Κανελλίνα, συντονιστικό νοσοκομειακών συνελεύσεων ιατρών Αττικής
• Ζούπα Στέλλα, μέλος Δ.Σ. Συλλ. Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
• Ζωγραφιστού Χριστίνα, μέλος ΔΣ σωματείου Εκπαιδευτικών Φροντιστηρίων Ιδιωτικής Εκπαίδευσης (ΣΕΦΙΕ) Θεσσαλονίκης
• Ηλίας Νίκος, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων
• Ιωαννίδου Παναγιώτα, Αντιπρόεδρος Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής
• Καβαδάς Νίκος, μέλος  ΔΣ ΟΣΝΙΕ
• Καβακλής Λουκάς, Δ.Σ. συλλ. εκπ/κών "ο Αριστοτέλης"
• Κακός Νεοκλής, Δ.Σ. Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων ΗΣΙΟΔΟΣ
• Καλιαμπάκος Σωτήρης, Δ.Σ. ΙΣΑ
• Καλούσης Ακρίτας, πρ. Δ.Σ. ΔΟΕ
• Καπακτσής Αλέκος, Δ.Σ. Συλλόγου εκπ/κων Υπαίθρου θεσ/νικης
• Καραμεσίνη Λίτσα, αντιπρόεδρος Σωματείου Διοικητικών Υπαλλήλων Ο.Λ.Θ.
• Κίσσα Κατερίνα, αρχαιολόγος, αναπλ. γραμματέας Σωματείου ΜΕΤΡΟ Θεσ/νίκης
• Κιτσώνας Μιχάλης, ταμίας Δ.Σ. ΣΕΦΚ
• Κλεισιάρης Ζήσης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
• Κοβιός Γιώργος,  πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
• Κοκκινάκη Τασία, Γ.Σ αντιπρ. Εργατικού Κέντρου Πάτρας, συνδικαλίστρια Αγροτικής Τράπεζας
• Κοκκόρου Αρετή, γραμματέας ΣΕΛΜΑ (Αττικό Μετρό)
• Κορδίλας  Ξενοφώντας,  πρόεδρος Γ ΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
• Κοσμοπούλου΄Ολγα, ΕΓ ΟΕΝΓΕ, ΔΣ Ι.Σ. Πειραιά
• Κρικιγιάννης Γιώργος, μέλος προσωρινού ΔΣ Σωματείου Εργαζ. Ιδιωτικών ΚΤΕΟ
• Κωστοπούλου Βάσω, μέλος Συλλόγου ΕΕΔΙΠ ΑΠΘ
• Λαθήρα Γιάννα, Γραμματέας Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
• Λαθήρας Γιάννης, Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ
• Λιαμπώτης Σωτήρης, μέλος Δ.Σ Σωματείου Οικοδόμων Ν. Θεσπρωτίας
• Μανάβης Νίκος, εργασιακός εκπρόσωπος της ΕΣΗΕΠΗΝ (Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου και Νήσων) στο Βόρειο Αιγαίο
• Μανίκας Σταύρος, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου ΕΘΕΛ
• Μανώλης Χάρης, απολυμένος απεργός "Ελληνικής Χαλυβουργίας"
• Μασμανίδης Αλέξανδρος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Πλαστικών Μακεδονίας (Πετζετάκης)
• Μαστραπά Δώρα, μέλος Δ.Σ. Β΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας
• Μένιος Καλογριάς, Γραμματέας Σωματείου εργαζομ. Νοσοκ. Άγ. Παύλος, Μέλος ΓΣ ΠΑΣΟΝΟΠ και ΕΔΟΘ
• Μενούνος Γιώργος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου εταιρ. Αεροδρομίου "Ελ. Βενιζέλος"
• Μουράτης Κων/νος, παράνομα απολυμένος ΜΕΤΡΟ Θεσ/νίκης, αντιπρόσωπος Σωματείου ΜΕΤΡΟ στο Ε.Κ.Θ.
• Μπακόλας Δημήτρης, μέλος Δ.Σ Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηπείρου
• Μπαχούρου Βάσω, μέλος Δ.Σ. Συλλ. Υπαλλ. Βιβλίου-Χάρτου Αττικής
• Μπαχτή Άννα, πρόεδρος Ε' ΕΛΜΕ Ανατ. Αττικής
• Μπελεζόνης Θεόδωρος, πρ. πρόεδρος Σωματείου Μετάλλου Πάτρας
• Μπότσιος Ανδρέας, Αντιπρόσωπος Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ιωαννίνων από Συνεταιρισμό Ζίτσας
• Νάνος Βαγγέλης, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
• Ξιφαρά Μαρία, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας
• Ξοπλίδης Παναγιώτης, Γενικός Γραμματέας Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-χάρτου Θεσ/νικης
• Οικονόμου Χάρης, Γ.Σ αντιπροσ. Εργατικού Κέντρου Πάτρας, ΣΜΤ Αχαΐας
• Παπαγεωργίου Πάνος, μέλος ΔΣ ΠΟΕΔΗΝ
• Παπαδέδε Φλώρα, μέλος Δ.Σ. Συλλ. Επιστημ. Προσωπ. ΔΕΗ
• Παπαδόπουλος Τάσος, συνδικαλιστής εφοριακός, Θεσσαλονίκη
• Παπανικολάου Παναγιώτης, ΔΣ ΠΙΣ, ΔΣ ΕΙΝΑΠ
• Παπαπέτρου Πέτρος, συνδικαλιστής βιβλιοϋπάλληλος
• Πατσούρας Χρίστος, μέλος αντιπροσωπείας ΤΕΕ - τμήμα Ηπείρου
• Παυλής Στρατής, Γραμματέας Ένωσης Ιατρών ΕΣΥ Λέσβου
• Παυλόπουλος Γιώργος, μέλος Γεν. Συμβ. Πανελλήνιας Ένωσης Συντακτών-ΠΟΕΣΥ
• Πετροβίτσος Κώστας, συνδικαλιστής ΕΑΣ ΕΘΕΛ
• Πουλικάκος Παναγιώτης, 5μελής ΕΙΝΑΠ Ερυθρού Σταυρού
• Ράπτης Σταύρος,  μέλος Γ.Σ αντιπροσώπων Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας
• Ρέππα Ντίνα, πρόεδρος συλλόγου εκπαιδευτικών Π.Ε "ο Αριστοτέλης"
• Ρίζου Ντορέτα, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο ΑΕΙ Ιωαννίνων
• Σαφάκας Γιώργος, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων ΚΤΕΛ Πρέβεζας
• Σγατζός Αριστείδης, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εκπ/κων Πρωτοβάθμιας Λέσβου
• Σιούτης Σπύρος, μέλος Δ.Σ Συλλόγου Εργαζομένων περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
• Σκαφίδα Αναστασία, 5μελής ΕΙΝΑΠ Τζαννείου Νοσοκομείου Πειραιά
• Σκουνάκη Αρετή, μέλος Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων Θεσ/νίκης
• Σμηλιος Ηλίας, μέλος Γ.Σ ΑΔΕΔΥ. μελος Δ.Σ. Ζ΄ Συλλογου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης
• Σουνάπογλου Θωμάς, αντιπρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
• Στάγκος Κώστας, παράνομα απολυμένος ΜΕΤΡΟ Θεσ/νίκης, αντιπρόσωπος Σωματείου ΜΕΤΡΟ στο Ε.Κ.Θ.
• Στάθης Ηλίας,  πρόεδρος του Σωματείου Μετάλλου Ιωαννίνων
• Σταματόπουλος Αντώνης, πρόεδρος ΣΕΛΜΑ (σωματείο Αττικό Μετρό)
• Σταμούλης Δημήτρης, μέλος ΔΣ Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Ηλεκτρονικού Τύπου - ΕΣΠΗΤ
• Σταχούλης Σπύρος, μέλος ΔΣ Οδοντιατρικού Συλλόγου Ιωαννίνων
• Στεργιοπούλου Γιώτα, Δ.Σ. εργαζομένων αποκεντρωμένης Διοίκησης Δυτικής Ελλάδας-Ιονίων Νήσων
• Στεφανής Γιώργος, μέλος Δ.Σ. ΠΕΤ-ΟΤΕ
• Τζαμαδάνης Γιώργος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
• Τζούμας Θανάσης, Μέλος Δ.Σ ΕΛΜΕ Ιωαννίνων
• Τζώρας Αναστάσιος, μέλος Δ.Σ Σωματείου Συνεταιριστικών Υπαλλήλων Πρέβεζας
• Τουλγαρίδης Κώστας, πρόεδρος συλλ. εκπ/κών "Κ.Σωτηρίου"
• Τουμπέλης Βασίλης, ΟΣΝΙΕ
• Τσαγκαράτου Αιμιλία, Γραμματέας συλλόγου εκπ/κών Π.Ε. "Παρθενώνας" Αθήνας
• Τσαμπούρη Ανθή, πρόεδρος ΔΣ Τεχνολόγων-Γεωπόνων Φυτ. Παραγωγής και Ανθοκομίας
• Τσουκαράκης Γιάννης, μέλος ΔΣ Συλλόγου Τεχνικών Επιστημόνων Βιομηχανίας
• Τσουραμάνης Θανάσης, μέλος Δ.Σ. κλαδικού Εργαζομένων ΟΤΑ Αχαΐας
• Χελώνας Στέφανος, Γραμματέας Σωματείου Γεωπόνων Ιδιωτικών Υπαλλήλων ΗΣΙΟΔΟΣ
• Χριστίδου Χριστίνα, αντιπρόεδρος Συλλ. Εργαζ. ΜΟΔ
• Χριστογιάννης Χριστόφορος, Πρόεδρος Σωματείου Εργαζόμενων Θεραπευτηρίου Χρόνιων Παθήσεων Ιωαννίνων
• Χριστοφόρου Νίκος, πρόεδρος  Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε Λαγκαδά ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
• Χρυσικού Γιαννούλα, μέλος Γ.Σ αντιπροσώπων Εργατικού Κέντρου Λευκάδας

"Κόκκινοι" χαμαιλέοντες με μπλέ και πράσινες ρίγες.

Aλλοιώσαμε το λογότυπο της ανακοίνωσης για να μήν προκαταβάλλουμε τη στάση του αναγνώστη και παραθέτουμε ολόκληρη την ανακοίνωση,για να γίνει φανερό πώς οι καθεστωτικές συνδικαλιστικές παρατάξεις αλλάζουν τακτική στη συγκυρία και υιοθετούν ύφος και λόγο "αριστερό" προκειμένου να συμπλεύσουν με τις πλειοψηφούσες διαθέσεις στο χώρο τους.

Αυτή η πρακτική είναι αυτονόητο ότι δέ σκοπεύει μόνο να συντηρήσει εκλογικά τον καθεστωτικό συνδικαλισμό ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ που κρατάει καθηλωμένο το εργατικό κίνημα .

Πρίν απ'όλα σκοπεύει να επηρεάσει και να κατευθύνει την κίνηση των αγανακτισμένων εργαζομένων σε ήπιες,ανέξοδες και αδιέξοδες πρακτικές,αντιδράσεις και αγωνιστικές  κορυφώσεις,που θα ακυρώνουν στην ουσία,τη δυνατότητα μιάς αποτελεσματικής και νικηφόρας αντεπίθεσης.

Η αστική τάξη είναι προφανές ότι έχει ενεργοποιήσει όλα τα μέσα που έχει,για να  αντέξουν τα χαλινάρια της,που κρατούν καθηλωμένες τις λαϊκές και εργατικές συνειδήσεις. 
Τα κόμματα της,ξεπουλημένοι συνδικαλιστές,ΜΜΕ,κατασταλτικοί και εργοδοτικοί μηχανισμοί,επιδιώκουν να φοβίσουν,να παραπλανήσουν,να αναστείλουν,να αλλοιώσουν και να καθηλώσουν την μαζική κίνηση των εργαζομένων.

Οι αντιδράσεις στο συνδικαλιστικό τοπίο έχουν αρχίσει να γίνονται εκρηκτικές ακόμη και στο χώρο του κυβερνητικού στρατοπέδου.Πολλές... ΠΑΣΚΕ έχουν διαχωρίσει τη θέση τους,απο την κυβερνητική πολιτική είτε ώς γνήσια αντίδραση σε αυτήν είτε αναγκασμένες κάτω απο την πίεση που δέχονται απο την εκλογική τους βάση.Αντίστοιχα,με μεγαλύτερη ευκολία,καθώς η αντιπολιτευτική τακτική το ευννοεί και η ΔΑΚΕ.

Σε κάθε περίπτωση δέν πρέπει κανείς να αγνοεί αυτές τις διεργασίες.Όσο λάθος είναι αυτό όμως ,άλλο τόσο άστοχο είναι και να τις αποθεώνει.

Στο τοπίο που έχει διαμορφώσει η  επίθεση της αστικής τάξης,είναι φανερό  ότι η κυρίαρχη στρατηγική για να μπορέσει να διατηρεί τις προσβάσεις που έχει στο εργατικό κίνημα,πρέπει να "ανεχτεί" τις διαφοροποιήσεις και τις παρεκτροπές,που όχι μόνο δέν αμφισβητούν ουσιαστικά και σε βάθος την αστική πολιτική,αλλά πολύ περισσότερο δέν προτείνουν ένα αγωνιστικό και διεκδικητικό σχέδιο που θα την ανατρέπει.

Αυτό είναι φανερό στην ανακοίνωση που παραθέτουμε.Μπορεί να μιλάει για τα αυτονόητα,αλλά καλύπτεται πίσω απο θολές διαπιστώσεις με πολλαπλές ερμηνείες,αλλά πάνω απ'ολα δέν προτείνει ούτε πολιτικά ούτε διεκδικητικά απολύτως τίποτε.

Αντίστοιχα πολλές ...ΠΑΣΚΕ όχι τόσο αθώα και όχι τόσο αυθόρμητα φαίνονται έτοιμες να εισβάλουν στα χειμερινά ανάκτορα με κοντά παντελονάκια,ανεμίζοντας τα λάβαρα ενός θολού αγώνα με απροσδιόριστο αντίπαλο και αδιευκρίνιστες αιτίες.

Στόχος τους είναι η εξάντληση των αγωνιστικών αποθεμάτων,της αγανάκτησης και της οργής στα μονοπάτια της απογοήτευσης,της ηττοπάθειας και τελικά της παραίτησης και του ατομισμού.

Είναι καθήκον μας η αποκάλυψη του ρόλου και του λόγου αυτής της μεταστροφής.

Όχι καταγγέλοντας και αφορίζοντας δογματικά,οποιαδήποτε διαφοροποίηση απο την κεντρική γραμμή της υποταγής και του συμβιβασμού που έχει χαράξει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.Αλλά επιδιώκοντας να "παρασύρουμε" την όποια διαφοροποίηση σε αγωνιστικό πλαίσιο με ταξικό,ριζοσπαστικό περιεχόμενο αιτημάτων και σε ανατρεπτική πορεία με την κυβέρνηση,το γράμμα και το πνεύμα του Μνημονίου και των πολιτικών του.

Όρος και τεκμήριο,είναι η στάση απέναντι στη δυνατότητα ανατροπής του υπαρκτού συνδικαλισμού της συναίνεσης και της υποταγής και η συστράτευση σε ένα κοινό και ενωτικό μέτωπο που θα αμφισβητεί την πορεία και τα χαρακτηριστικά του.

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΟΡΦΑΝΑ...

ΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΦΟΒΑΤΑΙ Η ΑΣΚ (ΠΑΜΕ) ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ";

Παρακάτω παραθέτουμε τα ψηφίσματα που κατέθεσε η Ενωτική Πρωτοβουλία στην κυριακάτικη τακτική Γενική Συνέλευση του σωματείου μας. Ως γνωστό η ΑΣΚ (ΠΑΜΕ) από 23.3.2010 έχει αποφανθεί ότι είμαστε "εχθροί της εργατικής τάξης", "βαρίδια" του εργατικού κινήματος.
Μετά την απαράδεκτη και βίαιη συμπεριφορά εκ μέρους συνδικαλίστριας του ΠΑΜΕ και άλλων φραστικών απειλών εναντίον μέλους μας όταν εκείνος ζήτησε να δει το βιβλίο παρόντων προκειμένου να εξετάσει αν αναγράφεται το όνομα ιδιοκτήτριας κέντρου ξένων γλωσσών (μέλους του Δ.Σ. από το 2006 έως το 2009) στους συμμετέχοντες σε πρόσφατη συνέλευση του σωματείου μας, το Προεδρείο έκρινε και δεν έπρεπε να τεθούν σε ψηφοφορία τα τέσσερα ψηφίσματα που είχαμε καταθέσει με την έναρξη της Συνέλευσης προκειμένου κάποια στιγμή να εγκριθούν.
1) Το ψήφισμα του Σχεδίου Προγραμματισμού/Δράσης 2) Το ψήφισμα "Ένας μαθητής μας δεν είναι πια μαζί μας!" με αφορμή τα δύο χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου 3) Το ψήφισμα αλληλεγγύης στους αγώνες των συναδέλφων του Συντονιστικού των Ωρομισθίων-Αναπληρωτών και της Πανελλήνιας Ένωσης Αδιορίστων Εκπαιδευτικών 4) Το ψήφισμα αλληλεγγύης στο ΣΕΦΙΕ για την επίθεση που δέχτηκε συνάδελφος και την παρουσία της αστυνομίας.

ΕΔΩ ΤΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΥΙΣΛΙΓΚΣ ΤΟΥ ΔΝΤ.

Δέν έχει τέλος η υποχωρητικότητα των συνδικαλιστών ηγετών αυτής της ΓΣΕΕ.

Σάν τα ψωριάρικα σκυλιά του δρόμου που όταν γρυλίζουν για τροφή και τα διώχνεις εκείνα βάζουν την ουρά στα σκέλια και κάνουν πίσω,έτσι και η ηγεσία της ΠΑΣΚΕ και των συνδιοικητών της ανώτατης κρατικής συνομοσποδίας.Ούτε αυτά τα φαιδρά και ξέπνωα αιτήματα που οι ίδιοι αποφάσισαν στη Χαλκιδική δέν είναι ικανοί να υπερασπιστούν.Ψάχνουν (και έχουν)συμμάχους στο ΣΕΒ και στο μαύρο μέτωπο των εργοδοτών που μαζί με το ΔΝΤ την Ε.Ε και την ΕΚΤ έστησαν στον τοίχο έναν ολόκληρο λαό που τον κακοποιούν και τον διασύρουν καθημερινά για να εξασφαλίσουν τα κέρδη και την  προνομιακή επιβίωσή τους στον παγκόσμιο καπιταλιστικό ανταγωνισμό και στην εγχώρια επικράτηση  τους.

Καταντά κοινοτυπία πλέον που κάθε εργαζόμενος όπου και αν ανήκει,ότι και αν επιλέγει πολιτικά ή συνδικαλιστικά έχει κατανοήσει ή τουλάχιστον έχει εκμυστηρευτεί στο διπλανό του.

Εάν υπάρχει η δυνατότητα να ανατραπεί αυτή η επίθεση,εάν υπάρχει η περίπτωση όχι να εκβιάσουμε αυτά που μας ανήκουν αλλά ακόμη και να διασώσουμε αυτά που κατακτήσαμε,δέ μπορούμε με αυτή τη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δέ μπορούμε με αυτά τα συνδικάτα,δέ γίνεται με αυτο το περιεχόμενο και τη λογική που υποχωρεί βήμα το βήμα,παραδίδει νόμο με το νόμο.
Η εξωφρενικά ραγιάδικη αντίληψη και πρακτική της συνδικαλιστικής ηγεσίας (που έφτασε μέχρι και μυστικές συναντήσεις με την τρόϊκα να κάνει) φαντάζει την αποστειρωμένη α(ντα)γωνιστικότητα του ΠΑΜΕ σαν το αντίπαλο και μοναδικό εναλλακτικό πρότυπο οργάνωσης,περιεχομένου και κλιμάκωσης των εργατικών αντιστάσεων.
Δέν είναι όμως.Και δέν είναι επειδή ακόμη και σε αυτό τον ελεγχόμενο και αποστειρωμένο αγώνα,όπως και στην ελεγχόμενη και αποστειρωμένη αδράνεια,εκφράζονται αντιδράσεις,αντιρρήσεις,αντιστάσεις και διαφωνίες,που ακούγονται και δυναμώνουν.
Το ζητούμενου ενός ανοιχτού,ανεξάρτητου ταξικού εργατικού κινήματος δέ μπορεί βέβαια να είναι στις παρούσες συνθήκες το πρώτιστο αίτημα,αλλά μπορεί και οφείλει να τίθεται το ζήτημα της ανασυγκρότησής του,απο σήμερα,σε νέα βάση με αιτήματα,μορφές και διαδικασίες που αμφισβητούν το σημερινό γραφειοκρατικό καθεστώς ανάθεσης,(κρατικής-εργοδοτικής)διαπλοκής και εγκατάλειψης των εργατικών συμφερόντων.     

Αυτό το κενό που διαμορφώνει η αναγκαιότητα,ταξικά,ενωτικής αποτελεσματικής,διαρκούς,ανεξάρτητης και ριζοσπαστικής δράσης με αγωνιστικό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο και στόχους,πρέπει να γεμίσει απο τα αριστερά πρίν καλυφθεί και ασθενήσει είτε απο την απαγοήτευση και την ηττοπάθεια,είτε απο τις δυνάμεις εκείνες που σχεδιάζουν πολιτικές λύσεις πάνω,έξω και ενάντια στη κοινωνική πλειοψηφία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΩΝ "ΣΥΓΧΡΟΝΟ".

Οι περισσότεροι συνάδελφοι καθηγητές φροντιστηρίων, όταν δίνουμε συνέντευξη για να προσληφθούμε, καλούμαστε από τους εργοδότες να κάνουμε τις λεγόμενες ΄΄συμφωνίες κυρίων΄΄. Οι συμφωνίες αυτές περιλαμβάνουν όρους που βρίσκονται εξευτελιστικά μακριά από τη ΣΣΕ (μη καταβολή δώρων και επιδομάτων, λειψά ένσημα, απλήρωτες ώρες). Οι εργαζόμενοι στο ΄΄Σύγχρονο΄΄ εκτός από τη μη καταβολή δώρων/επιδομάτων, προβληματίζονταν και για αμοιβές κάτω από τη σύμβαση, αδήλωτες ώρες, απλήρωτες ώρες ενημερώσεων, ώρες που με ευθύνη της επιχείρησης δεν γίνονταν και δεν πληρώνονταν ή αναπληρώνονταν, δουλειά τις Κυριακές χωρίς την προσαύξηση του 75%.
Ένα γεγονός τον Φλεβάρη του 2008 (απλήρωτες ώρες λόγω χιονόπτωσης), φάνηκε να δρα καταλυτικά. Άρχισαν συναντήσεις εκτός φροντιστηρίου, στις οποίες συμμετείχαν ολοένα και περισσότεροι συνάδελφοι, με ολοένα και μεγαλύτερη διάθεση να διεκδικήσουν. Μαζεύτηκαν υπογραφές πάνω από 20 συναδέλφων και συντάχθηκε κείμενο με το οποίο αξιώνονταν όχι μόνο τα ωρομίσθια της μέρας της χιονόπτωσης αλλά και όλα όσα (δώρα, επιδόματα, ένσημα) δεν αποδίδονταν από την επιχείρηση, παραβιάζοντας τη Σ.Σ.Ε.
Δυστυχώς, το εγχείρημά μας δεν προχώρησε μέχρι την τελική σύγκρουση, είχε αφήσει όμως σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη χρονιά.
Έτσι λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2008, 5 συνάδελφοι αποφασίζουμε να στείλουμε επιστολή στη διεύθυνση της επιχείρησης με την οποία απαιτούμε τα δώρα των Χριστουγέννων.
Η σύγκρουση με την εργοδοσία πριν τις διακοπές, ήταν για όλους μας μια ξεχωριστή εμπειρία. Δύο μέτοχοι απευθύνθηκαν στον καθένα από μας ξεχωριστά. Πέρα από τις προσπάθειες να μας πιέσουν συναισθηματικά, έφτασαν στο σημείο να προτείνουν σε δύο από εμάς να πουν στους υπόλοιπους τρεις, ότι πήραν τα δώρα, χωρίς φυσικά να τους τα δώσουν!
Η επιμονή μας όμως είχε αποτέλεσμα, καθώς όχι μόνο πήραμε τα δώρα των Χριστουγέννων αλλά και λίγους μήνες αργότερα και τα δώρα του Πάσχα. Είχαμε όμως ισχυρές ενδείξεις - μετά το Πάσχα - ότι δεν θα επαναπροσληφθούμε.
Στέλνουμε τότε δεύτερη επιστολή και καλούμε τους μετόχους σε συνάντηση, μη δεχόμενοι καμία εκδικητική απόλυση. Οι μέτοχοι αρνούνται αρχικά και προσπαθούν να σπάσουν το μέτωπό μας.
Οι μέτοχοι μετά τη συνεχή πίεση τη δικιά μας και του ΣΕΦΚ, υποχωρούν και στη συνάντηση που ορίζεται για την προτελευταία εβδομάδα των θερινών μαθημάτων του Ιουλίου, προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν μας έδωσαν ώρες το καλοκαίρι γιατί δεν είχαν, ότι σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να μας απολύσουν εκδικητικά και ότι υποφέρουν από την οικονομική κρίση.
Μας υπόσχονται ότι την νέα χρονιά θα προσπαθήσουν να μας βρουν ώρες, γιατί μας εκτιμούν ως επιστήμονες και δασκάλους.
Δεν επαναπαυόμαστε με αυτήν την ΄΄υπόσχεση΄΄ και αποφασίζουμε ότι πρέπει να τους πιέσουμε περισσότερο, πριν να κλείσουν για καλοκαίρι. Γίνονται δύο διαφορετικές παραστάσεις διαμαρτυρίας, μία από τον ΣΕΦΚ και μια από το ΠΑΜΕ, που επιλέγει να κάνει χωριστή παράσταση.
Οι εργοδότες όμως τον Σεπτέμβρη έκαναν πράξη το αρχικό τους σχέδιο και έτσι κανένας από τους τρείς από εμάς που κερδίσαμε τα δώρα δεν επαναπροσλήφθηκε. Τον Οκτώβρη του 2009 τρείς από εμάς προχωρήσαμε σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας διεκδικώντας τις διαφορές από την ΣΣΕ όλων των χρόνων που εργαζόμαστε στο φροντιστήριο (2 και 3 χρόνια) και φυσικά επαναπρόσληψη από τη νέα χρονιά.
Στην συζήτηση στην Επιθεώρηση Εργασίας (20/11/09), εμείς απαιτήσαμε και το καταφέραμε μετά από μάχη, να συζητηθεί μαζί με τις οικονομικές αξιώσεις μας (το μεγαλύτερο μέρος των οποίων και πήραμε) και το βασικό αίτημα της επαναπρόσληψης από την νέα ακαδημαϊκή χρονιά. Είχαμε μαζί μας το νέο προεδρείο του Δ.Σ του ΣΕΦΚ, πολλούς αλληλέγγυους συναδέλφους και συνδικαλιστές από τις ομοσπονδίες της ΟΙΕΛΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, οι οποίοι δήλωσαν ότι δεν θα υπάρχει ανοχή από το εκπαιδευτικό κίνημα για καμιά εκδικητική απόλυση καθηγητων στα φροντιστήρια που διεκδικουν.
Στις 10 Φλεβάρη στην απεργία των πρωτοβάθμιων σωματείων Ιδιωτικού και δημόσιου τομέα κατά των πρώτων μέτρων της Κυβέρνησης και της ΕΕ αποφασίσαμε να παρέμβουμε ξανά στο Σύγχρονο της Κάνιγγος οργανώνοντας απεργιακή φρουρά. Εκεί ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές συναδελφικής αλληλεγγύης, αφού έξι στους εννιά συναδέλφους που δούλευαν εκείνη την μέρα, αποφάσισαν να συμπαρασταθούν στον δίκαιο αγώνα μας και δεν ανέβηκαν για μάθημα. Το γεγονός αυτό μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και κουράγιο για τη συνέχιση του αγώνα της επαναπρόσληψης.
Η εμπειρία μας ως τώρα από την υπόθεση του ΄΄Σύγχρονου΄΄ δείχνει από τη μια τις διαθέσεις των εργοδοτών να χρησιμοποιούν την εργασιακή επισφάλεια και την κινητικότητα του κλάδου μας - η οποία θα κορυφωθεί στο επόμενο διάστημα μετά την ιστορικών διαστάσεων επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ στις δυνάμεις της εργασίας αλλά και ειδικότερα μετά το νέο πολυνομοσχέδιο της Διαμαντοπούλου - για να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους, αλλά και την αδιάκοπη προσπάθειά τους να εκμαυλίσουν τις συνειδήσεις μας, να μας υποτάξουν.
Δείχνει όμως και την άλλη πλευρά, τους εργαζομένους που μέχρι τώρα θεωρούσαν πως τίποτα δεν αλλάζει, που δεν ήξεραν πώς και γιατί να αντισταθούν και να διεκδικήσουν, που πίστευαν ότι ο συνδικαλισμός είναι ξεπουλημένος στα αφεντικά ή εξυπηρετεί παραταξιακές ή και προσωπικές σκοπιμότητες, να συνειδητοποιούν τώρα τις ανάγκες τους, να απευθύνονται ενυπόγραφα προς την εργοδοσία, να αγωνίζονται μαζί με τους συναδέλφους τους για κοινούς στόχους, να νιώθουν τη δύναμη της αλληλεγγύης να ξεπερνά τον φόβο τους, να ωριμάζει μέσα τους η ανάγκη του αγώνα.

Αυτή την πλευρά της ελπίδας και της προοπτικής των συλλογικών, ακηδεμόνευτων και τελικά νικηφόρων αγώνων πρέπει να αναπτύξουμε και να μαζικοποιήσουμε από δω και πέρα.

• Γιατί, συνάδελφοι, αυτός είναι ο μόνος δρόμος.
• Για να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπειά μας.
• Για να κερδίσουμε τη ζωή μας.

Δ. Αμπάτης, Χημικός
Χ. Κουκουφιλίπου, Μαθηματικός
Γ. Κυριαζίδης, Μαθηματικός
Φ. Μποτσώλης, Φυσικός

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  9/6/2010

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ  ΤΗΝ  ΠΕΜΠΤΗ  10  ΙΟΥΝΗ  ΣΤΙΣ  6.30ΜΜ

ΣΤΟ  ΣΥΓΧΡΟΝΟ   ΣΤΗΝ  ΠΛ. ΚΑΝΙΓΓΟΣ  ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ 96-100  (ΣΤΗΝ ΣΤΟΑ)

 

Καλούμε  να στέλνετε  τα  ψηφίσματά  σας  στις  εξής  διευθύνσεις:

  

Σύγχρονο  Κάνιγγος  (Ακαδημίας 96-100) TK 106 77 

τηλ.  3648109   fax.  3816989

email  syn2001@otenet.gr   info@synchrono.gr

Σύγχρονο  Aγία Παρασκευή  (Γιαβάση και Ηρώων Πολυτεχνείου 1) Τ.Κ 153 42

τηλ. 6000682,  fax. 6394979

email  syn2002@otenet.gr     info@synchrono.gr

Σύγχρονο  Γλυκά Νερά  (Λ. Λαυρίου και Χρυσανθέμων  3) T.K 153 54

τηλ. 6658218,  fax. 6658219

email  syn2006@otenet.gr         info@synchrono.gr

Σύγχρονο  Παλλήνη  ( Λ. Μαραθώνος και Κρήτης 1)

τηλ. 6034215,  fax. 6032781

email  syn2007@otenet.gr       info@synchrono.gr

ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΟΥ (ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ) ΤΗΝ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ!

Δήλωση των Δέσποινας Κουτσούμπα και Στέφανου Μακρυγιάννη,εκπροσώπων των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων-Κινήσεων στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ (για τα όσα συνέβησαν στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ στις 27-11-2009).

Η ΑΔΕΔΥ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ.
ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΟΥ (ΕΛΕΓΑΝ ΟΤΙ) ΤΗΝ ΗΘΕΛΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ!

Δεν χρειάστηκαν ούτε 50 μέρες για να δείξει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το πραγματικό της πρόσωπο: με απολύσεις 100.000 ελαστικά εργαζόμενων, με πάγωμα των προσλήψεων μόνιμου προσωπικού, με έναν προϋπολογισμό λιτότητας και περικοπών για τους μισθούς και κάθε κοινωνικό αγαθό, με επίθεση στον κοινωνικό/αναδιανεμητικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, η νέα κυβέρνηση έχει ανοίξει τη βεντάλια της επίθεσης σε όλα τα μέτωπα.
Απέναντι στην επίθεση αυτή, η εισήγηση της ΠΑΣΚΕ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ ήταν να… μείνουμε άπρακτοι! Να δώσουμε μια περίοδο χάριτος στην κυβέρνηση, λες και η κυβέρνηση δεν έχει εξαγγείλει ήδη όλα τα μέτρα στα οποία (υποτίθεται ότι) είναι αντίθετο το συνδικαλιστικό κίνημα! Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός σε όλο του το μεγαλείο, να υποστηρίζει την ανάγκη «διαλόγου» με την κυβέρνηση, να βάζει «κόκκινες διαχωριστικές γραμμές» για το… μέλλον, να αρνείται ακόμη και την ανάγκη μιας 24ωρης απεργίας τις μέρες κατάθεσης του προϋπολογισμού, μεταθέτοντάς την δυο μήνες μετά! Είναι η ίδια στάση που τηρεί η ΠΑΣΚΕ σε όλες τις Ομοσπονδίες του δημόσιου τομέα, όπου υπονομεύει κάθε απεργιακή κινητοποίηση και χαρίζει στην κυβέρνηση την πολυπόθητη εργασιακή ειρήνη, είναι η συνέχεια της στάσης του Προέδρου της ΓΣΕΕ που βρήκε τον μέγιστο εχθρό του όχι στις κυβερνητικές πολιτικές ή τον ΣΕΒ, αλλά στο πρόσωπο των κακοπληρωμένων και ανασφάλιστων εργαζόμενων STAGE!
Από την άλλη, όλες οι άλλες παρατάξεις στήριξαν στις τοποθετήσεις τους το να γίνει απεργία για τον προϋπολογισμό, φρόντισαν όμως να… διαφωνήσουν για την ημερομηνία, ώστε να μην διαμορφωθεί η αναγκαία πλειοψηφία που θα εξασφάλιζε το να παρθεί η απόφαση κόντρα στην εισήγηση της ΠΑΣΚΕ. Και καλά, από τη ΔΑΚΕ, η οποία όψιμα θυμήθηκε να κάνει αντιπολίτευση στις ίδιες πολιτικές τις οποίες υποστήριζε πριν από μερικούς μήνες, όταν ήταν επιλογές της κυβέρνησής της, το περίμενε κανείς αυτό. Αλλά από την Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ) και τη ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) θα περίμενε κανείς διαφορετική στάση.
Η ΔΑΣ από την αρχή τοποθετήθηκε υπέρ μιας 24ωρης απεργίας οπωσδήποτε την 17/12, γιατί αυτή την ημερομηνία έχει ως «γραμμή» το ΠΑΜΕ. Η Αυτόνομη Παρέμβαση τοποθετήθηκε εξαρχής υπέρ μιας 24ωρης απεργίας, οποτεδήποτε το Δεκέμβρη εκτός της 17/12, γιατί εκείνη την ημερομηνία την είχε προτείνει πρώτο το ΠΑΜΕ. Και το θέατρο του παραλόγου συνεχίστηκε…
Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις επέμεναν πως το βασικό ζήτημα ήταν να ψηφιστεί μια απεργιακή κινητοποίηση τον Δεκέμβρη ώστε να είναι εμφανές ότι ο προϋπολογισμός λιτότητας, οι προτάσεις της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις βρίσκουν απέναντι τους εργαζόμενους. Τελικά, όμως, παρά τις εκκλήσεις των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων, δεν διαμορφώθηκε κοινή πρόταση από τις δυνάμεις που υποστήριζαν απεργιακή κινητοποίηση, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει η απαιτούμενη πλειοψηφία και να μην αποφασιστεί καμία απεργία –ουσιαστικά δηλαδή να γίνει αυτό που πρότεινε από την αρχή η ΠΑΣΚΕ.
Η επιμονή του ΠΑΜΕ να κηρυχτεί απεργία μόνο στις 17 Δεκεμβρίου, αλλά και η επιμονή της Αυτόνομης Παρέμβασης να μην γίνει απεργία στις 17 Δεκεμβρίου, με τη ΔΑΚΕ προφανώς να «εξυπηρετείται» από αυτή την ατελέσφορη διαδικασία για να παριστάνει την «αντιπολιτευτική δύναμη» χωρίς να δεσμεύεται από καμία απόφαση, είχαν ως αποτέλεσμα να μην υπάρξει απόφαση υπέρ της απεργίας.
Η στάση αυτή του ΠΑΜΕ και της Αυτόνομης Παρέμβασης δεν είναι τυχαία ή μεμονωμένη. Το ΠΑΜΕ, παρά τις αγωνιστικές του κορώνες, δεν ενδιαφέρεται για την ενότητα του εργατικού κινήματος, ούτε για την αποτελεσματικότητά του. Μεγαλύτερη σημασία γι’ αυτό έχουν οι κομματικές παρελάσεις, η καταγγελία και η συκοφάντηση κάθε άλλης αριστερής φωνής, η περιχαράκωση κάθε φωνής αντίστασης σε στενά κομματικά όρια. Αυτό είναι εμφανές και από τη στάση του στο κίνημα της ελαστικής εργασίας, καθώς όχι μόνο δεν βοηθά στην ενοποίηση των αγώνων των συμβασιούχων έργου, των ορισμένου χρόνου, των STAGE κ.λπ., αλλά βάζει τρικλοποδιές και προσκόμματα σε όποια προσπάθεια ενοποίησής τους.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση, από την άλλη, φαίνεται απρόθυμη να προχωρήσει σε οποιονδήποτε αγωνιστικό σχεδιασμό χωρίς τη συναίνεση της ΠΑΣΚΕ! Περισσότερο τους ένοιαζε να καταγγείλουν τις άλλες αριστερές δυνάμεις, παρά να διοργανωθεί απεργία. Άλλωστε, αν πραγματικά ήθελαν να γίνει απεργία, θα το είχαν προτείνει ήδη στα ΔΣ των Ομοσπονδιών και στις Συνελεύσεις των Συλλόγων όπου συμμετέχουν, ώστε να υπάρξει μια πραγματική πίεση προς την ΑΔΕΔΥ, και δεν θα σφύραγαν κλέφτικα εδώ και τόσον καιρό… Ούτε θα αγνοούσαν δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία που κινούνται σε αγωνιστική κατεύθυνση και έχουν ήδη πάρει αποφάσεις για απεργιακή κινητοποίηση στις 17 Δεκέμβρη, έστω και χωρίς την ομπρέλα της ΑΔΕΔΥ.
Αυτόνομη Παρέμβαση και ΠΑΜΕ επιχειρούν να παίξουν παιχνίδια κομματικής και γραφειοκρατικής ηγεμονίας πάνω στην ανάγκη των εργαζομένων για απάντηση τώρα στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Ταυτόχρονα αγνοούν οποιοδήποτε αγωνιστικό συντονισμό που ξεφεύγει από την εποπτεία τους.
Καταγγέλλουμε πρώτα από όλα την ηγεσία της ΠΑΣΚΕ στην ΑΔΕΔΥ που κινείται για άλλη μια φορά στη λογική του κυβερνητικού συνδικαλισμού και βάζει πλάτη στην κυβέρνηση για να περάσουν τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα. Καλούμε τις άλλες παρατάξεις να αφήσουν τις σκοπιμότητες ώστε να υπάρξει εργατική δράση σε ταξική κατεύθυνση. Δηλώνουμε ότι θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στις αντιστάσεις που γεννιούνται καθημερινά στους χώρους εργασίας, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των Συλλόγων, ώστε να βγει δυναμικά μπροστά το εργατικό κίνημα, με απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην επιδρομή της κυβέρνησης σε κάθε εργασιακό δικαίωμα.
Το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ απέδειξε, για μια ακόμη φορά, ότι ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός βρίσκεται πολύ μακριά από τις ανάγκες και τις αγωνίες του κόσμου της εργασίας. Καλούμε τους εργαζόμενους και τα Σωματεία να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Με συνελεύσεις, μαζικές κινητοποιήσεις και πανεργατικό συντονισμό να δώσουμε στην κυβέρνηση την απάντηση που της αρμόζει.