Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιογράφοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιογράφοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012

Επιστολές προς την ΕΣΗΕΑ των εκπρόσωπων σε ΜΜΕ του ΚΚΕ

Στην επιστολή του ο Χρ. Μανταλόβας εκπρόσωπος του «Ριζοσπάστη» στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ σημειώνει:
«Προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ
Η έγγραφη πρόσκλησή σας σε συνάντηση "προκειμένου να συζητήσουμε εργασιακά ζητήματα τα οποία αφορούν στην εφημερίδα" επιβεβαιώνει ότι έχουμε διαμετρικά αντίθετη αντίληψη για το τι είναι ο "Ριζοσπάστης" και το ρόλο των συνδικάτων. Κυριολεκτικά "βάζετε στο ίδιο τσουβάλι" τα αστικά μέσα ενημέρωσης με τις εργατικές εφημερίδες (στις οποίες ανήκει ο "Ρ"). Τα δύο είδη μέσων ενημέρωσης εξυπηρετούν όχι απλώς διαφορετικά, αλλά συγκρουόμενα συμφέροντα και ανάγκες. Για αυτό θεωρώ αναγκαίο να αποσαφηνίσω τη δική μας αντίληψη, την αντίληψη των κομμουνιστών για αυτό το ζήτημα.
Ιδιοκτήτες των αστικών μέσων ενημέρωσης, όπως ο ίδιος ο όρος αποκαλύπτει, είναι εκπρόσωποι της αστικής τάξης που χρησιμοποιούν τα μέσα αυτά για να στηρίξουν τα συμφέροντά τους. Να στηρίξουν δηλαδή τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, ο οποίος αντικειμενικά γεννά και τρέφει την ανεργία, συρρικνώνει διαρκώς τα δικαιώματα των εργαζομένων προκειμένου να διασφαλίσει και να αυξήσει την κερδοφορία των κεφαλαιοκρατών.
Στην αντίπερα όχθη, ο "Ριζοσπάστης" δεν είναι ιδιοκτησία κεφαλαιοκρατών. Ανήκει στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Αποτελεί βασικό μέσο διαφώτισης, προπαγάνδας και ενημέρωσης των μελών του ΚΚΕ, των εργαζομένων γενικότερα, οργάνωσης της πάλης που τελικό στόχο έχει την ανατροπή του καπιταλισμού. (Αν και προφανές από τα παραπάνω, το σημειώνουμε για όσους κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Ο "Ριζοσπάστης" δεν είναι καπιταλιστική επιχείρηση, στόχος του δεν είναι η στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ειδικά για τον "Ριζοσπάστη", οι όποιες λειτουργίες του προσομοιάζουν με αυτές μιας καπιταλιστικής επιχείρησης αφορούν αποκλειστικά και αναγκαστικά στη νομική του υπόσταση, έτσι όπως ορίζει η κυρίαρχη αστική αντίληψη. Επίσης αξίζει να υπενθυμίσουμε τη δημόσια δήλωση του ΚΚΕ ότι χρηματοδοτεί τα δικά του μέσα ενημέρωσης). Στον "Ριζοσπάστη" απασχολούνται μέλη και οπαδοί του Κόμματος, που στόχο έχουν να υπηρετήσουν τον παραπάνω στόχο. Δεν υπάρχει σχέση εργοδοσίας - εργαζόμενου, όπου ο εργαζόμενος είναι ξένος, απαλλοτριωμένος ως προς το αντικείμενο που παράγει. Η έκδοση του "Ριζοσπάστη" είναι συνειδητή επιλογή μας και υπόθεση όλων μας. 
Η οικονομική κρίση του καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος πλήττει αντικειμενικά και το ΚΚΕ. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΚΚΕ είναι γνωστά στο λαό. Όπως γνωστές είναι και οι συνέπειες που παράγουν. Οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται για την αντιμετώπισή τους, σε ό,τι αφορά και τα εργασιακά ζητήματα, σε καμιά περίπτωση δεν υπηρετούν τη στήριξη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Ρόλος κάθε σωματείου είναι να οργανώσει την πάλη των εργαζομένων κατά κλάδο, προκειμένου να εμποδίσει τους αντεργατικούς σχεδιασμούς της εργοδοσίας, να διαμορφώσει καλύτερους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης. Τελικά, να συμβάλει στην ανάπτυξη ενιαίας αγωνιστικής δράσης που θα έρχεται σε ρήξη με την εξουσία των κεφαλαιοκρατών.
Τη δράση αυτή τη στηρίζει σε καθημερινό επίπεδο ο "Ριζοσπάστης" αναδεικνύοντας τους εργατικούς αγώνες, τη δράση των σωματείων, αποκαλύπτοντας τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες και τους αντεργατικούς σχεδιασμούς στους χώρους δουλειάς (απεναντίας τα αστικά ΜΜΕ - με οποία μας τσουβαλιάζετε - συγκαλύπτουν, παραπλανούν, διαστρεβλώνουν με στόχο να υπονομεύσουν τους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στους καπιταλιστές).
Με βάση τα παραπάνω, ακόμα και αν αποδεχθούμε ότι η αντίληψη της πλειοψηφίας στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ υπηρετεί τη λογική του αγώνα, μπαίνει το εξής ερώτημα: Απέναντι σε ποιον θα εκπροσωπούσε η ΕΣΗΕΑ τα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ που δουλεύουν στον "Ριζοσπάστη" και με ποιο στόχο; Να το πούμε λίγο πιο λιανά: Ισχυρίζεστε ότι θα εκπροσωπήσετε κομμάτι του ΚΚΕ απέναντι στο ΚΚΕ, με στόχο να αναδείξετε την αντίθεση των συμφερόντων κεφαλαίου - εργατικής τάξης και το αναγκαίο της ανατροπής του καπιταλισμού; Αν αυτός δεν είναι ατόφιος παραλογισμός (στην υπηρεσία του κεφαλαίου θα προσθέταμε) τότε τι είναι;».

Στην κοινή επιστολή τους η Φ. Κουμαντζέλη, εκπρόσωπος εργαζομένων στο ραδιόφωνο του «902» και ο Τάκης Σέγκος, εκπρόσωπος εργαζομένων στην τηλεόραση του «902». αναφέρουν:
«Απαντώντας στην επιστολή σας, καταρχήν πρέπει να επισημάνουμε ότι έχουμε εντελώς διαφορετική αντίληψη για το ρόλο του 902 (Αριστερά στα FM και της τηλεόρασης).
Ο 902 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ένα αστικό μέσο ενημέρωσης, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των καπιταλιστών ιδιοκτητών του και των ομοίων της τάξης τους, εις βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Δεν είναι καπιταλιστική επιχείρηση.
Ο 902 ΕΙΝΑΙ μέσο προπαγάνδας του ΚΚΕ. Είναι μέσο προβολής των θέσεων και των προτάσεων του ΚΚΕ σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Δημιουργήθηκε, για να προβάλλει την πολιτική του, να υπηρετεί την καθημερινή ενημέρωση των εργαζομένων, του λαού, αποκαλύπτοντας την αντιλαϊκή πολιτική, προβάλλοντας τους εργατικούς, γενικότερα τους λαϊκούς αγώνες που συστηματικά αποσιωπούν ή συκοφαντούν τα αστικά ΜΜΕ.
Το γεγονός αυτό σφραγίζει το χαρακτήρα, τη λειτουργία, την καθημερινή δραστηριότητα του σταθμού, όπως και τη συμμετοχή όλων όσοι απασχολούμαστε στον 902.
Ο 902 για τη λειτουργία του χρηματοδοτείται από το ΚΚΕ, όπως είναι γνωστό. Επίσης, είναι γνωστά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ΚΚΕ και το οποίο, αναγκαστικά, προχώρησε σε μείωση προσωπικού, και αυτό όχι για να στηρίξει την καπιταλιστική κερδοφορία. (Ενδεικτικό στοιχείο της κατάστασης είναι η απόφαση για παύση της λειτουργίας της τηλεόρασης του 902, παρά το σοβαρό κενό και τη δυσκολία που δημιούργησε στο χώρο της τηλεοπτικής προπαγάνδας.)
Τέλος, να επισημάνουμε ότι το ΚΚΕ (και κατ’ επέκταση και ο 902 από το δικό του μετερίζι αγώνα) έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η προστασία των ανέργων πρέπει να γίνει υπόθεση όλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η εξάλειψη της ανεργίας αποτελεί για το ΚΚΕ κεντρικό πρόβλημα που η λύση του συνδέεται με ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας και εξουσίας»

Πολιτική παραίτηση λόγω απολύσεων

ΑΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΕΣΗΕΑ ΚΑΙ ΠΟΕΣΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΜΜΕ!

Θα μας δοθεί ο χρόνος να πούμε περισσότερα και με την ειλικρίνεια, που με διακρίνει, να είστε βέβαιοι πως θα μιλήσω ανοιχτά για όλα!
Δεν έκρυψα ποτέ, έως τώρα τις αντιρρήσεις μου για απολύσεις συναδέλφων από όλο το.φάσμα των ΜΜΕ, που έκανε το ΚΚΕ.
Τώρα, το ποτήρι ξεχείλισε....
Αδυνατώ να κατανοήσω πως θεωρούνται δυνατοί όσοι αποδέχονται τις μαζικές απολύσεις για χάρη της εφημερίδας του κόμματος.
Για μένα και την συνείδησή μου τούτες τις γιορτινές μέρες, αλλά και μετά δεν δικαιολογείται με τίποτα να απολύεις εργαζόμενους από τον "ΡΙΖΟΣΠΆΣΤΗ" και εσύ ο ίδιος να πηγαίνεις για περιφρούρηση στα εργοστάσια ή στις επιχειρήσεις τύπου. γιατί το σκληρό αφεντικό απολύει εργαζόμενους!´´
Αποχωρώ λοιπόν και παραιτούμαι και από την συνδικαλιστική παράταξη "Δημοσιογραφική Συνεργασία" στην ΕΣΗΕΑ και την ΠΟΕΣΥ και από το ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ και ΜΜΕ!
Η θέση μου είναι και θα παραμείνει διάφανη και σταθερή, χωρίς υποχωρήσεις και συμβιβασμούς στο πλευρό των απολυμένων συναδέλφων του "ΡΙΖΟΣΠΆΣΤΗ" και της τηλεόρασης του 902 και στο πλευρό όσων συναδέλφων δοκιμάζονται σκληρά , όχι μόνο στα ΜΜΕ, αλλά και σε κάθε άλλο κλάδο εργαζομένων.

Υ.Γ Σε όσους  εκφράζουν την άποψη ,πως στα δύσκολα , φαίνεται αν είμαστε δυνατοί και αντέχουμε,υπάρχει απάντηση. 
Ποιοι αντέξαμε κι αντέχουμε ακόμα, αποδεικνύεται στην πράξη.
Και όχι στα λόγια!
  Πόπη Χριστοδουλίδου
μέλος του Γ.Σ της ΠΟΕΣΥ
μέλος της ΕΣΗΕΑ

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

Ισχυρό το ρεύμα αντίστασης και ανατροπής – O αγώνας συνεχίζεται και κλιμακώνεται

Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, πολλές εκατοντάδες συνάδελφοι έδωσαν συνέχεια με την ψήφο τους στη δυναμική συνέλευση του Κάραβελ. Αψηφώντας το κλίμα εκβιασμών και απειλών που έχει εξαπολύσει το εργοδοτικό στρατόπεδο, έστειλαν σαφές μήνυμα υπέρ της κλιμάκωσης των αγώνων και της απεργιακής κινητοποίησης διαρκείας – για τη δουλειά τους, τη ζωή τους, τα δικαιώματά τους, την αντικειμενική ενημέρωση.
Το αποτέλεσμα δεν χωρά λαθροχειρίες και παρερμηνείες: το μπλοκ του αγώνα βγήκε ενισχυμένο και πλειοψηφικό από τις κάλπες. Κι αυτό, παρά την απόφαση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην ΕΣΗΕΑ να διασπάσουν το αγωνιστικό μέτωπο για την απεργία διαρκείας και να κατεβάσουν μια στενά παραταξιακή τρίτη πρόταση –επιλογή που αντικειμενικά ενίσχυσε τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού και τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, καθώς απέτρεψε την κατάκτηση της αναγκαίας απόλυτης πλειοψηφίας. Το ΠΑΜΕ, καθώς και κάποιες άλλες δυνάμεις που έκαναν αντίστοιχες επιλογές, οφείλουν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να κατανοήσουν ότι ο πόλεμος συνεχίζεται και να πάψουν να γυρνούν την πλάτη στους αγωνιστές.
Όσο για την πρόταση που εξέφρασε την τάση της υποταγής και του συμβιβασμού, ας μην επιχαίρει για την πρώτη θέση. Όχι απλώς είναι μειοψηφική, αλλά και θα χάνει διαρκώς έδαφος, όσο η επίθεση σε βάρος των εργαζομένων θα γίνεται πιο βίαιη και θα διαλύονται οι αυταπάτες όσων, για διάφορους λόγους, επέλεξαν να συνταχθούν με τις μαριονέτες της εργοδοσίας και της τρικομματικής κυβέρνησης. Η τεράστια κινητοποίηση του εργοδοτικού μηχανισμού δεν στάθηκε ικανή να δώσει στους εμπνευστές της συγκεκριμένης πρότασης μια καθαρή νίκη, όπως ήλπιζαν.
Είναι προφανές ότι η επόμενη μέρα θα βρει το εργοδοτικό στρατόπεδο να αντεπιτίθεται και την συνδικαλιστική γραφειοκρατία να προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει την «καυτή πατάτα» των αγώνων. Ωστόσο, το αποτέλεσμα του «δημοψηφίσματος» έδειξε ότι δεν κάνουν πια μόνοι τους παιχνίδι.
Ένα ελπιδοφόρο ρεύμα έχει ήδη γεννηθεί και φιλοδοξεί να διαδραματίσει τον δικό του, ιδιαίτερο ρόλο στον σκληρό και μακρόχρονο αγώνα που έχει ξεκινήσει, σε όλη την ελληνική κοινωνία, με στόχο την ανατροπή των μνημονίων κυβέρνησης-τρόικας-εργοδοτών, καθώς και όσων τα στηρίζουν και τα εφαρμόζουν. Το ζητούμενο είναι η ανεξάρτητη αγωνιστική του συμπόρευση και η συγκρότηση «από τα κάτω», μέσα στη βάση των μαχόμενων δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα ΜΜΕ.


Πρωτοβουλία για την Ανατροπή

(Financial Crimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι)

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Ο χαμένος τα παίρνει όλα

της Μαρίας Λούκα

«Τώρα θυμώνεις, ξεφυσάς κι όλο ρωτάς
που σταματάει αυτή η άγρια κατηφόρα»

… ένα μπλοκάκι 500 ευρώ ή στην καλύτερη περίπτωση μία ατομική σύμβαση με μείον 20%. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση χαμένοι είμαστε όλοι, εκτός από τους εργοδότες. Ότι κι αν πει κανείς αναμφισβήτητα η εβδομάδα από την πραγματοποίηση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της ΕΣΗΕΑ μέχρι την καταμέτρηση των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας που λειτούργησε ως εσωτερικό δημοψήφισμα ήταν πρωτόγνωρης και ιστορικής σημασίας και σίγουρα θα χρωματίσει τις εξελίξεις στον κλάδο του Τύπου.

Η ανάγνωση των αποτελεσμάτων βέβαια είναι πολλαπλή και σε ορισμένες περιπτώσεις διασταλτική. Η τυπική πρόσληψη είναι ότι καμία από τις τρεις προτάσεις που κατατέθηκαν δε συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των ψηφισάντων και άρα καμία απόφαση δεν προέκυψε από τη Συνέλευση. Επί της ουσίας τώρα: Η μια ανάγνωση είναι ότι με τη σχετική υπερίσχυση της πρότασης Γ’ – με κυρίαρχο στοιχείο τη διαπραγμάτευση με τις εργοδοτικές ενώσεις για συλλογική σύμβαση εργασίας με ενδεχόμενες μεσοσταθμικές μειώσεις αποδοχών και την αποτροπή της προοπτικής γενικής απεργιακής κλιμάκωσης – ο κλάδος συντάσσεται με μια «στάση ευθύνης» (έτσι ορίζεται στο λεξιλόγιο του ΔΝΤ το haircut μισθών και δικαιωμάτων). Αυτή την ανάγνωση κάνει η «ναυαρχίδα» του ελληνικού Τύπου, ο ΔΟΛ που με δημοσίευμα στην ηλεκτρονική έκδοση του Βήματος συμπεραίνει ότι «οι δημοσιογράφοι θέλουν ανοιχτά τα Μέσα Ενημέρωσης». Αντίστοιχη αλλά πιο γλαφυρή είναι η προσέγγιση του στελέχους του ΔΟΛ και μέλους του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ Ηλία Κανέλλη που με μήνυμα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μιλά για «προσωπική ηθική ικανοποίηση» και «απαξίωση της μηδενιστικής και εμφυλιοπολεμικής αριστεράς».

Το πρόβλημα μ’ αυτή την ανάγνωση είναι ότι παρακάμπτει μια βασική αριθμητική πράξη που είναι η πρόσθεση. Η πρόταση Α’ (39,5%) που προέκρινε έναν διαρκή αγώνα για την υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης με την πρόταση Β’ (16,9%) που αναφέρονταν σε συλλογικές διεκδικήσεις και δυναμικούς αγώνες , αν προστεθούν συγκεντρώνουν το 57,3%. Άρα συγκροτούν ένα σαφές και πλειοψηφικό ρεύμα στον κλάδο που προτάσσει μια αγωνιστική στάση για την υπεράσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του. Το γεγονός ότι δεν υπήρξαν εξ αρχής μια ενιαία ενωτική πρόταση που θα άρθρωνε ξανά ένα συλλογικό όραμα για τον κλάδο, ήταν ο καταλυτικός εμβόλιμος παράγοντας που διαμόρφωσε το αποτέλεσμα υπονομεύοντας ανεπανόρθωτα τη δυναμική της αγωνιστικής ανασυγκρότησης του σωματείου. Γι’ αυτή την επιλογή υπάρχουν ευθύνες με ονοματεπώνυμο και ανήκουν ξεκάθαρα στη συνδικαλιστική ηγεσία του ΚΚΕ στον Τύπου που αποφάσισε την ύστατη στιγμή να λειτουργήσει διασπαστικά και να προκρίνει μια εσωστρεφή γραμμή κομματικής καταγραφής.

Παρ’ όλα αυτά η διάθεση του κόσμου για αγώνα, αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς κλίματος τρομοκρατίας, ακραίου ανταγωνισμού, εκβιαστικών διλημμάτων, ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης , ενεργοποίησης του εργοδοτικού μηχανισμού εκφράστηκε με τον πλέον κρυστάλλινο τρόπο για όσους τουλάχιστον δε χρειάζονται λευκό μπαστούνι για να περνούν τις υπόγειες διαβάσεις. Αυτό βέβαια από την άλλη δεν αναιρεί την ύπαρξη ενός διακριτού ισχυρού μπλοκ με τάση συμβιβασμού στις επιταγές της εργοδοσίας που εξουσιοδοτεί το σωματείο στην αδράνεια και βαθμιαία την ανυποληψία. Αυτό το μπλοκ όμως είναι ανομοιογενές. Εκτός από τα κάθε λογής τσιράκια, τους εργοδοτικούς και τους εθελόδουλους ενσωματώνει και μια μεγάλη μάζα συναδέλφων που έχει εμπεδώσει μοιρολατρικά το φόβο και την εξατομίκευση ή που μπορεί ακόμα να τρέφει αυταπάτες για τα σχέδια της εργοδοσίας ταυτιζόμενη μαζί της.

Όλες αυτές οι διεργασίες είναι αναμενόμενες και ταυτόχρονα μεταβλητές. Οι τάσεις υποταγής και χειραφέτησης συγκρούονται έντονα στην κοινωνία, στον κλάδο του τύπου , στον καθένα ξεχωριστά. Σημασία έχει να μην παγιωθεί η ήττα ως πραγματικότητα και να βρούμε εκείνους τους τρόπους που η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια θα εκφραστεί συλλογικά και θα μετατραπεί σε δύναμη ελπίδας και αισιοδοξίας, ακόμα κι αν χρειαστεί να κάνουμε αυτό που έλεγε ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Σάμουελ Μπέκετ:

«Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα»


Υ.Γ. Σας στέλνω και το τραγούδι που με ενεπνευσε

AddThis Smart Layers