Πρόσκληση αγωνιστικού συντονισμού

Σύσκεψη σωματείων και συνδικαλιστών πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επισυνάπτουμε το ψήφισμα - κάλεσμα που προέκυψε:

«Δεκάδες συνδικαλιστές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων ΕΚΠΑ και της ΠΟΣΠΕΡΤ για σύσκεψη σωματείων, την Παρασκευή 8 Νοέμβρη στα Προπύλαια, για τον αγωνιστικό συντονισμό της δράσης των εργαζόμενων.

Στην σύσκεψη παραβρέθηκαν συνδικαλιστές από τους “διαθέσιμους” σχολικούς φύλακες, το Κανάλι 1, το σωματείο εργαζόμενων στην VODAFON, το Συνδικάτο Εργαζομένων Αεροδρομίου, την ΠΟΕΠΤΥΜ, την ΕΠΗΕΑ, την ΕΤΕΡ, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος - Ακροάματος, το Σύλλογο Μουσικών, τους συλλόγους εργαζομένων στα Νοσοκομεία Αγ. Σάββας, Γεννηματάς και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων, συντάκτες από το ertopen, τη Δ΄ ΕΛΜΕ Αν. Αττικής, την ΟΙΕΛΕ, την Γ΄ και την Α’ ΕΛΜΕ Αθήνας, τον σύλλογο εργαζόμενων στο Δήμο Βριλησσίων, το σύλλογο εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αριστοτέλης», καθώς και εργαζόμενοι στο Υπουργείο Παιδείας, στο Υπουργείο Ανάπτυξης, από το ΦΣ Βιολογικού Παν. Αθήνας, το ΦΣ Φιλοσοφικής Παν. Αθήνας, το δίκτυο συνδικαλιστών Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης και άλλοι.
Κυρίαρχο θέμα στην πλούσια συζήτηση που εξελίχθηκε, ήταν η εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ, και η προσπάθεια της κυβέρνησης να καταστείλει με τα δικαστήρια την απεργία διαρκείας των εργαζόμενων στα ΑΕΙ.

Δημιουργία Κλαδικής Επιτροπής Αγώνα και Αλληλεγγύης

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 Ίσως είναι κοινότοπο, αλλά είναι απολύτως αληθινό, ότι η εποχή που διανύουμε δεν είναι συνηθισμένη. Όταν στο παρελθόν οι αλλαγές σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο ήταν σχετικά αργές, συνηθίζαμε να λέμε πως «τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά». Στην παρούσα, όμως, φάση έχουν αλλάξει πολλά: η οικονομική κρίση που ενέσκηψε είναι από τις πιο οξείες που έχει δημιουργήσει το καπιταλιστικό σύστημα. Η καμπή είναι κρισιμότατη και γι’ αυτό απαιτούνται απαντήσεις νέας μορφής και ποιότητας.

 Βιώνουμε τη λεηλασία της ζωής μας από τη συγκυβέρνηση του κεφαλαίου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και την ιμπεριαλιστική τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Έχουν κηρύξει τον πόλεμο κατά του λαού, για να επιβάλουν φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση. Τα όσα συμβαίνουν είναι πρωτόφαντα: «κινεζοποιημένοι» μισθοί, κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), καθορίζοντας τον κατώτατο μισθό με απόφαση του υπουργού Εργασίας, αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις ενάντια στη λαϊκή βούληση, κράτος βίας και καταστολής, ανεργία σε επίπεδα του 1950, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία του καθεστώτος οι δηλωμένοι άνεργοι είναι 1.216.000 (24,4%), 1 στους 2 νέους, 1 στις 3 γυναίκες, κάθε μέρα 1.000 εργαζόμενοι πετιούνται στον δρόμο. Διακοπή του ρεύματος σε περίπτωση μη πληρωμής του χαρατσιού, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, βάθεμα της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης. Λεηλατούν μισθούς, συντάξεις, δημόσιες υπηρεσίες και τράπεζες, ελεύθερους χώρους, απαξιώνουν, υπονομεύουν και εμπορευματοποιούν τη δημόσια εκπαίδευση και υγεία. Την ίδια ώρα στους δρόμους, αναβιώνοντας σκηνικό Μεσοπολέμου, τα μίσθαρνα όργανα του Κεφαλαίου, τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, μαζί με τους μηχανισμούς καταστολής, διεκδικούν με αίμα να τους αναθέσει η κοινωνία να «ξεβρωμίσει ο τόπος» από τον εσωτερικό εχθρό, τους μετανάστες.

 Οι επιπτώσεις στην κοινωνία είναι εξίσου πρωτοφανείς: αύξηση των αυτοκτονιών, της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών, της μετανάστευσης κ.α. Οι ευθύνες για όλα τα παραπάνω εντοπίζονται όχι μόνο στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά και σε όλες τις προηγούμενες που προετοίμασαν το έδαφος για τη σημερινή κατάσταση. Σήμερα είναι πιο φανερή από ποτέ η συγκρότηση ενός μαύρου-μνημονιακού μετώπου αποτελούμενου από τις πολιτικές δυνάμεις που συμμετέχουν στη σημερινή συγκυβέρνηση του κεφαλαίου και την τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

Στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης οι εργοδότες με την πλήρη στήριξη του καθεστώτος εξαπολύουν τρομακτική επίθεση:

Στα ιδιωτικά σχολεία οι κυβερνήσεις, υλοποιώντας όλες τις απαιτήσεις των σχολαρχών, ανέτρεψαν όλο το εργασιακό και μισθολογικό καθεστώς των ιδιωτικών εκπαιδευτικών: αφού με το νόμο Διαμαντοπούλου δόθηκε η δυνατότητα στους σχολάρχες να απολύουν, προχώρησαν στην αυθαίρετη μείωση των μισθών κατά 20-40% με την ένταξη των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο Ενιαίο Μισθολόγιο. Αυθαιρεσία που νομιμοποίησε ορχικά ο Μπαμπινιώτης και καθιέρωσε ο νυν υπουργός Αρβανιτόπουλος, μεταφέροντας εκατομμύρια ευρώ από τις τσέπες των εκπαιδευτικών και τα ασφαλιστικά τους ταμεία στις τσέπες των σχολαρχών. Οι απολύσεις όσων συναδέλφων αντιστέκονται και η προκλητική άρνηση των ιδιοκτητών να επαναπροσλάβουν συναδέλφους των οποίων  η απόλυσή τους κρίθηκε παράνομη από τα υπηρεσιακά συμβούλια, έρχονται να ολοκληρώσουν τη μετατροπή των ιδιωτικών σχολείων σε εργασιακά γκέτο, όπου νόμος είναι το δίκιο του ιδιοκτήτη. Εκπαιδευτικοί εργάζονται χωρίς διοριστήρια, άλλοι αναγκάζονται σε απλήρωτη εργασία πέρα από το ωράριό τους (εκδηλώσεις, ενημερώσεις, απογευματινή μελέτη, συνοδοί στα λεωφορεία κ.ά.), μέσα σε ένα κλίμα φόβου και απαξίωσης, ενώ από πάνω τους θα κρέμεται πλέον και η δαμόκλειος σπάθη της «αξιολόγησης».

Στα κέντρα ξένων γλωσσών το στημένο από τους εργοδότες «σωματείο» υπέγραψε στις 6/9 «ΣΣΕ-έκτρωμα» με ωρομίσθιο 3,52 ευρώ μεικτά (2,96 καθαρά). Συγκεκριμένα, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών Europalso, δια της προέδρου του, Άννας Μπουλντούμη, και του Γ. Γραμματέα του, Γεώργιου Ζηκόπουλου, υπέγραψαν με το alter ego τους, το στημένο από τους ίδιους «σωματείο εργαζομένων» στα κέντρα ξένων γλωσσών ν. Αττικής,  αντισύμβαση εργασίας,  ώστε να καρπώνονται τα δίδακτρα που πληρώνει ο κάθε μαθητής και να πετούν στους εκπαιδευτικούς ψίχουλα αντί αμοιβής. Η ίδια «σύμβαση»-έκτρωμα, όπως αναμενόταν, υπεγράφη την Τετάρτη 19/9/2012 (πράξη κατάθεσης 21/21-9-2012), και πάλι από το στημένο ψευδο-«σωματείο εργαζομένων» στα Κ.Ξ.Γ. ν. Αττικής  και από τις άλλες δύο εργοδοτικές ενώσεις ιδιοκτητών κέντρων ξένων γλωσσών, α) τον Σύλλογο Φροντιστών Ξένων Γλωσσών Σωματείου ΟΜΗΡΟΣ και Ανεξαρτήτων  και β) το Σωματείο Ιδιοκτητών Ξενόγλωσσων Φροντιστηρίων ΟΜΗΡΟΥ Δήμων Αττικής και Επαρχιών, εκπροσωπουμένων από τους προέδρους των αντίστοιχων διοικητικών συμβουλίων τους, Μαρία Μπόκου και Παναγιώτη Λουλάκη.  

Στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, ενώ οι εργοδοτικές ενώσεις, ΟΕΦΕ-ΕΣΙΦΜΕΑ, διαφημίζουν στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης μειώσεις διδάκτρων 15% «ώστε η ελληνική οικογένεια να έχει πρόσβαση στα φροντιστήρια», κατέθεσαν στις 26 Ιούλη την πιο αντιδραστική εργοδοτική πρόταση για σύμβαση δουλοπαροικίας, με 40% - 50% μείωση για τον νομό Αττικής: (μείωση ωρομισθίου στα 8,80 Ευρώ μεικτά και 7,39 καθαρά από 13,57 μεικτά και 11,40 καθαρά που προβλέπει η ΣΣΕ που υπογράφει ο ΣΕΦΚ για το νομό Αττικής (-35,2%), κατάργηση επιδόματος γάμου(-10%), κατάργηση αποζημίωσης αδείας και καταβολής αποζημίωσης σε περίπτωση μη επαναπρόσληψης. Από τον Σεπτέμβρη κυκλοφορούν κοινό μοτίβο ατομικής ΣΣΕ δουλοπαροικίας με ωρομίσθιο 6 Ευρώ μεικτά (5 Ευρώ καθαρά) και ταπεινωτικούς εξευτελιστικούς όρους εργασίας, το οποίο υποχρεώνουν τους εργαζομένους να υπογράψουν για να τους προσλάβουν. Εξάλλου, ο ΣΕΦΚ δέχτηκε πρωτοφανή στοχοποίηση όχι μόνο των εκλεγμένων συνδικαλιστών του, αλλά και όλων των εργαζομένων  στα φροντιστήρια που επιχειρήθηκε να γίνουν βορά στα νύχια των φροντιστηριαρχών…

  Η πλημμυρίδα των εξελίξεων αυτών δεν αφήνει ανεπηρέαστο κανένα εργαζόμενο, κανένα κλάδο, καμία ειδικότητα. Ειδικά στο χώρο της εκπαίδευσης, οι αλλαγές δεν είναι μόνον μισθολογικές αλλά αφορούν στο τι και στο πώς θα διδάσκεται, στο χαρακτήρα του σχολείου και του πανεπιστημίου, στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών. Δικαιώματα και κατακτήσεις δημόσιων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών, βρίσκονται στους ολετήρες της ΕΕ, της κυβέρνησης, των σχολαρχών κι εν γένει της ολιγαρχίας.

  Στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης (ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, φροντιστήρια ξένων γλωσσών, ιδιωτικά ΙΕΚ και ΚΕΚ), οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται οι εκπαιδευτικοί ήταν ανέκαθεν δύσκολες. Οι όποιες δυσκολίες μεγεθύνονταν, όμως, εφόσον η ηγεσία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας διαπαιδαγώγησε τον κλάδο, για χρόνια, σε συντεχνιακές λογικές.  Λοιδόρησε όποιον κινούνταν σε αγωνιστική κατεύθυνση. Βρισκόταν σε απευθείας συνεννόηση με το εκάστοτε υπουργείο. Στήριξε όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις (αντιμεταρρύθμιση Αρσένη, ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων).

  Όλα τα παραπάνω δεδομένα οδήγησαν ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς ποικίλων ιδεολογικοπολιτικών αναφορών να αρχίσουν τη συζήτηση για τη δημιουργία ενός συλλογικού μορφώματος που ως στόχο του θα έχει:

^Ø   την ενημέρωση όλων των συναδέλφων για το τι πραγματικά συμβαίνει στους διάφορους χώρους της ιδιωτικής εκπαίδευσης^.

Ø  τον κάθετο διαχωρισμό από την εργοδοσία^.

Ø  την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και τη διαμόρφωση δικτύου αλληλεγγύης για όσους εκπαιδευτικούς υπόκεινται στις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας (απολύσεις, βλαπτικές μεταβολές, απειλές, κ.α.)^.

Ø  την αποκάλυψη του ρόλου των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών στα μάτια των εργαζομένων^.

Ø  την άσκηση πίεσης στα αρμόδια κρατικά όργανα (διευθύνσεις εκπαίδευσης, επιθεωρήσεις εργασίας) προκειμένου να τηρείται η νόμιμη εργατική νομοθεσία^.

Ø  τις συντονισμένες ενέργειες της βάσης προκειμένου να λαμβάνονται δημοκρατικές αποφάσεις που θα αναζωογονήσουν τη ζωή των σωματείων όλου του κλάδου (διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων κ.ά.)^.

Ø  τη συμβολή στον αγώνα του λαού για την ανατροπή των μνημονίων, των νόμων και των πολιτικών κατευθύνσεων που επιβάλλονται από κυβέρνηση-ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ.

  Η δημιουργία Επιτροπής Αγώνα και Αλληλεγγύης Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, δεν αποτελεί μία ακόμα συνδικαλιστική παράταξη. Πολύ περισσότερο δεν είναι ένα εγχείρημα για τη δημιουργία άλλων σωματείων. Το αντίθετο: επιδιώκει την αναζωογόνηση ή/και τον αναπροσανατολισμό των ήδη υπαρχόντων σωματείων. Ωστόσο, ο φορέας αυτός θα έχει και συνδικαλιστικό και πολιτικό λόγο. Η Επιτροπή Αγώνα απαντά στην ανάγκη των καιρών: 1) για συντονισμένα βήματα των εργαζομένων, 2) για ενότητα και για ενεργοποίηση της βάσης, 3) για υπέρβαση των γραφειοκρατικοποιημένων, φιλοκυβερνητικών, εργοδοτικών καθεστωτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών.

 Η Γενική Συνέλευση του ΣΕΦΚ, σήμερα 4 Νοέμβρη, καλεί κάθε συνάδελφο, ανεξάρτητα από την πολιτική και ιδεολογική του τοποθέτηση, να συνδράμει αυτήν την προσπάθεια. Καλεί αυτούς που νιώθουν πως η απάντηση είναι η δράση από τα κάτω των χιλιάδων εργαζομένων της βάσης, να δώσουν έμπρακτα το παρόν τους σε αυτό το εγχείρημα. Η προοπτική βρισκόταν, βρίσκεται και θα βρίσκεται στους ενωτικούς αγώνες και στη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι είμαστε πολλοί, ενώ αυτοί που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, είναι μόλις μια χούφτα.

  Κυριακή 25 Νοέμβρη 6.30μμ, στο Πολυτεχνείο, αίθουσα Γκίνη, καλούμε τους/τις συναδέλφους που θέλουν να συμβάλουν σε αυτήν την προσπάθεια.

Πρωτοβουλία του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων για κλιμάκωση του αγώνα

Η ογκώδης εργατική διαδήλωση της 26ης Σεπτέμβρη στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και στις πόλεις της περιφέρειας, κατέδειξε με πολύ έντονο τρόπο ότι από την πλευρά των εργαζομένων, παρά τη φαινομενική αδράνεια των περασμένων μηνών, δεν έχει μειωθεί ούτε η αγωνιστική διάθεση ούτε η αποφασιστικότητα. 

Οι δεκάδες επιμέρους απεργιακές κινητοποιήσεις, όλες οι κοινωνικές αντιστάσεις που προηγήθηκαν της παρατεταμένης εκλογικής αναμονής τροφοδότησαν το χθεσινό ποτάμι μαζί με την οργή για την προώθηση νέων αντιλαϊκών βάρβαρων μέτρων.
Αυτή η διάθεση έρχεται σε έντονη αντίθεση με την έλλειψη συντονισμού και οργάνωσης των κινητοποιήσεων από ενιαίο κέντρο αγώνα που θα μπορεί να προβάλλει, μαζί με την πολυμορφία των συνθημάτων κάθε χώρου, κεντρικές πολιτικές αιχμές, θα οργανώνει και θα εμψυχώνει τον κόσμο και θα υπερασπίζεται τις διαδηλώσεις από τις επιδρομές των δυνάμεων καταστολής. Είναι προφανές ότι αυτό το καθήκον δεν μπορεί να εκπληρωθεί από τις σημερινές ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και εναπόκειται στους εργαζόμενους να αποφασίσουν πώς θα προχωρήσουν στο εξής.
Άμεσο ζητούμενο είναι η κλιμάκωση του αγώνα με νέα πανεργατική απεργία τις ημέρες που θα ψηφίζονται τα μέτρα από τη Βουλή. Άμεσα πρέπει να προετοιμαστούν νέες αποφασιστικές και πολυήμερες κινητοποιήσεις, που θα μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει τα νέα μέτρα και θα την αναγκάσουν να μην τα φέρει καν προς ψήφιση στη Βουλή Στην κατεύθυνση αυτή έχουν ήδη κατατεθεί προτάσεις από τις δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς και σύντομα θα παρθούν αποφάσεις για νέα πανεργατική απεργία.
Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η πρωτοβουλία του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων που καλεί τη Δευτέρα 1η Οκτώβρη, στις 6:30 στα γραφεία της ΟΛΜΕ ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία τονίζοντας:
«Οι αγωνιστικές ομοσπονδίες και σωματεία, οφείλουν άμεσα να συμβάλουν στη συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου ανατροπής και σε συντονισμένους πολύμορφους, ανυποχώρητους αγώνες για να μην περάσουν τα μέτρα, για να φύγει αυτή η κυβέρνηση μαζί με τους νόμους της από τη λαϊκή οργή.
Καλούμε πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες, σε σύσκεψη τη Δευτέρα 1 Οκτώβρη. Να συζητήσουμε και να δράσουμε συλλογικά.

 Να αγωνιστούμε όχι συμβολικά, αλλά αποφασιστικά και με φιλοδοξία νίκης.»

Κάλεσμα ταξικών συνδικαλιστών για ξεσηκωμό και κλιμάκωση του αγώνα

Κάλεσμα πρός τους εργαζόμενους και τους νέους, τους άνεργους και τους συνταξιούχους, απευθύνουν δεκάδες συνδικαλιστές της ταξικής πτέρυγας και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Το κάλεσμα τονίζει την ανάγκη για πανεργατικό παλλαϊκό ξεσηκωμό και κλιμάκωση του αγώνα. Καλεί σε μέτωπο ανατροπής και ένα άλλο (από τη ΓΣΕΕ και τον υποταγμένο κυβερνητικό συνδικαλισμό), ανυποχώρητο κέντρο αγώνα, ώστε η απεργία της 26 Σεπτέμβρη να είναι ο πρώτος σταθμός, με συνέχεια και πολύμορφες κινητοποιήσεις ώστε να μην περάσουν τα μέτρα, να ανατραπούν η κυβέρνηση, τα μνημόνια, η τρόϊκα και όλη η αντεργατική επίθεση!

Το κάλεσμα των συνδικαλιστών, δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, ενώ συνεχίζεται η συλλογή υπογραφών, σε κλάδους, χώρους δουλειάς, εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, με στόχο να συγκροτηθεί ένα ταξικό ρεύμα και ένα άλλο κέντρο ανεξάρτητου εργατικού αγώνα στις μάχες της επόμενης περιόδου.

Το πλήρες κείμενο με τις πρώτες υπογραφές είναι το παρακάτω:

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ! ΕΚΕΙ ΝΙΚΑΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ!

Η νέα τρικομματική κυβέρνηση - χούντα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ) προχωράει με νέα ένταση την κοινωνική βαρβαρότητα των μνημονίου, της Τρόικας, της κερδοφορίας του κεφαλαίου πάνω στην κόλαση της εκμετάλλευσης. Συνεχίζουν τα ψέματα, τη θλιβερή απάτη της επαναδιαπραγμάτευσης, το βρωμερό οχετό τους απέναντι στους εργαζόμενους,.

ΕΧΟΥΝ ΚΗΡΥΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ, ΑΣ ΜΠΟΥΜΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ!

Οι 1.500.000 άνεργοι και απολυμένοι, οι 500.000 απλήρωτοι εργαζόμενοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι και ιδιωτικοί νεόφτωχοι υπάλληλοι που στενάζουν κάτω από τη μπότα της εργοδοτικής τρομοκρατίας, οι δεκάδες χιλιάδες νεολαίοι που ξενιτεύονται διωγμένοι από την ίδια τους τη χώρα, οι χιλιάδες συνταξιούχοι που θα μείνουν χωρίς φάρμακα, περίθαλψη, θέρμανση και ίσως τροφή το χειμώνα που έρχεται.  

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΣΑ ΜΑΣ ΚΛΕΨΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ!

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ! ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ!

Παλεύουμε για την μονομερή κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων, την άμεση εκδίωξη της τρόικα από τη χώρα, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Για την ανατροπή συνολικά της πρωτοφανούς αντεργατικής επίθεσης που οφείλεται στην ιστορικών διαστάσεων κρίση του συστήματος. Ενάντια στη σφαγή μισθών, συντάξεων, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, στην επιβολή ανελέητων χαρατσιών και κεφαλικών φόρων, στην κατεδάφιση της Δημόσιας Παιδείας και Υγείας. Αυξήσεις στους μισθούς άμεσα, να ακυρωθούν οι περικοπές των 2,5 τελευταίων ετών, κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις συμβάσεις, κτύπημα των ατομικών συμβάσεων και της ελαστικής - και ανασφάλιστης – μαύρης εργασίας. Αξιοπρεπές επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους τώρα, για όσο χρόνο παραμένουν άνεργοι. Για την απαγόρευση των απολύσεων, την πλήρη προστασία των ανέργων για όσο διάστημα είναι χωρίς εργασία. Για 30 ώρες δουλειάς, πλήρη και σταθερή απασχόληση, κατάργηση των εξοντωτικών αντιασφαλιστικών και φορολογικών νόμων. Για σύγχρονη και δωρεάν δημόσια παιδεία, υγεία, στέγαση, για πλήρη κάλυψη των βασικών κοινωνικών αναγκών. Για να διαγραφούν άμεσα τα χρέη προς τις τράπεζες όλων των ανέργων και των φτωχών. Για δραστική φορολογία του κεφαλαίου και του πλούτου.

ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑΟ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε.!

Αυτοί κερδίζουν από την παραμονή σε αυτά, εμείς οδηγούμαστε στην κοινωνική καταστροφή. Η Ε.Ε. διατάζει τη μόνιμη πτώχευση της εργαζόμενης πλειοψηφίας και την μετατροπή μας σε δουλοπάροικους. Τον αφανισμό «αντί πινακίου φακής» του ενεργειακού πλούτου. Τη δημιουργία «ειδικών ζωνών επενδύσεων-υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων». Ενώ από την άλλη μεριά όλα τα λεφτά των περιβόητων ΕΣΠΑ και των δανείων της πηγαίνουν στους τραπεζίτες, στο ντόπιο και ξένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στο πολιτικό προσωπικό τους. ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ! ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

Με διαρκή πάλη ενάντια στην τρομοκρατία της ΕΕ, του κράτους, της εργοδοσίας, της φασιστικής «μνημονιακής εφεδρείας» Χρυσής Αυγής. Δεν μας τρομοκρατούν οι απειλές του Δένδια, τα τάγματα εφόδου της αστυνομίας και των ακροδεξιών. Δεν θα κατά φέρουν – όσο κι αν προσπαθούν – να μας χωρίσουν σε Έλληνες και ξένους, δημόσιους και ιδιωτικούς, εργαζόμενους και ανέργους, «νέους και παλιούς». Η ενότητα, η συλλογική δράση και τη αποφασιστικότητα όλων των εργαζομένων πρέπει να δώσει αποφασιστική απάντηση τις επόμενες μέρες σε όλους τους εχθρούς μας! Για πραγματική δημοκρατία ενάντια στο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΓΕΝΙΚΟ BLACK OUT! ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ!

Τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να περάσουν. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να πέσει μαζί με τους νόμους της από τη λαϊκή οργή. Με επαναλαμβανόμενες γενικές και διακλαδικές απεργίες, καταλήψεις, διαδηλώσεις, αποκλεισμούς της Βουλής και των δημόσιων υπηρεσιών. Κάθε χώρος δουλειάς, κάθε γειτονιά, κάθε νεολαιίστικο στέκι πρέπει να γίνει βήμα δυναμικού αγώνα. Χωρίς παρακάλια στη ΓΣΕΕ και τον υποταγμένο συνδικαλισμό που ούτε μπορεί ούτε θέλει. Με τα ανεξάρτητα όργανα βάσης του εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, τα ταξικά σωματεία, τις ενώσεις ανέργων, τις συνελεύσεις. Που πρέπει άμεσα να συντονιστούν σε ένα μαζικό, πανελλαδικό κέντρο ανυποχώρητου αγώνα

ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ! Για την επιβολή της εργατικής - λαϊκής θέλησης!

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ: