Νίκη στον Απεργιακό αγώνα των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Συμπληρώνεται ένας μήνας απεργίας στην Ελληνική Χαλυβουργία. Ένας μήνας ηρωικού αγώνα 400 χαλυβουργών, που βαδίζουν ενωμένοι σαν γροθιά στο δρόμο του αγώνα, της τιμής και της ταξικής αξιοπρέπειας!

Εμείς οι παρακάτω δήμαρχοι, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι εκφράζουμε το σεβασμό και την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Βιώνουμε και μεις, στις περιοχές που δρουν οι κινήσεις μας, την κατάσταση της πλειοψηφίας των κατοίκων, που υποφέρουν από την περικοπή των μισθών και συντάξεων, την ανεργία, την αφαίμαξη από τους φόρους και την ακρίβεια, τη συρρίκνωση δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Οι εργαζόμενοι της Ελληνικής Χαλυβουργίας στέκονται όρθιοι, μπροστά στην πύλη του εργοστάσιου και απεργούν. Αρνούνται να γυρίσουν στο καμίνι της δουλειάς μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Απαιτούν να επιστρέψουν στη δουλειά οι 34 συνάδελφοί τους που απολύθηκαν, επειδή η Γενική τους Συνέλευση απέρριψε ομόφωνα την απαίτηση της εργοδοσίας να δουλεύουν 5ωρο με μείωση των αποδοχών τους κατά 40%.

Η Ελληνική Χαλυβουργία είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που με τον εκβιασμό για τις θέσεις εργασίας επιχειρεί να εφαρμόσει το 5ωρο, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, το ωρομίσθιο, τις απλήρωτες υπερωρίες, την κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων, αξιοποιώντας την  πολιτική των άθλιων αλλεπάλληλων μνημονίων, του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της τρόικας που στοχεύουν στη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων,.

Είναι τεράστια η σημασία του αγώνα αυτού για όλο το λαό και το εργατικό κίνημα, καθώς είναι η πρώτη μεγάλη απεργία στον ιδιωτικό τομέα και παρά τους εκβιασμούς της εργοδοσίας οι χαλυβουργοί δεν σκύβουν το κεφάλι, έχοντας ήδη δημιουργήσει μια ρωγμή στην παντοδυναμία των βιομηχάνων. Από την άποψη αυτή, η μεγαλειώδης απεργία των χαλυβουργών αποτελεί σήμερα τη «ναυαρχίδα» του εργατικού κινήματος.

Ο δίκαιος αγώνας των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας ΑΕ,  αφορά όλους μας. Και σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ και για να νικήσει ο δικός τους αγώνας, να υψώσουμε τη μαζική και οργανωμένη απάντηση της ανυπακοής, της αντίστασης, της αλληλεγγύης και της ανατροπής! Με ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής. Με την αγωνιστική ταξική ενότητα και την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, των ανέργων, των συνταξιούχων, των μεταναστών, των νέων, με απεργίες, καταλήψεις διαδηλώσεις. Για να ανατραπεί η επίθεση, να επιβληθούν κατακτήσεις σε όφελος του λαού, να ανοίξει ο δρόμος για να πάρει ο κόσμος της δουλειάς στα χέρια του τον πλούτο που παράγει, προς όφελος όλης της κοινωνίας.

1/12/2011

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ, ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ, ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ

Αθανασοπούλου-Βαφειάδου Αντωνία, από Αριστερή Κίνηση Περιστερίου

Βριζάκη Τάνια, από Ανταρσία στις γειτονιές 2ης δημ. κοινότητας της Αθήνας

Γεννηκομσίου Φάνης, από Αριστερή Παρέμβαση Περιφέρειας Θεσσαλίας

Δεσσύλας Δημήτρης, από Αριστερή Παρέμβαση-Αντικαπιταλιστική Κίνηση Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας

Διαβολάκης Θανάσης, από Ανταρσία στο Λιμάνι του Πειραιά

Εφραιμίδη Ιωάννα, από Ανταρσία στις γειτονιές 5ης δημ. κοινότητας της Αθήνας

Ζήκος Νίκος, από Αριστερή Παρέμβαση Περιφέρειας Ηπείρου

Κορτζίδης Χρήστος, δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρούπολης

Κούτρας Γιάννης,  από Αντικαπιταλιστική Αριστερά Περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας

Κουτσιανάς Πάνος, από Αριστερό Σχήμα Ιλίου

Κωνσταντίνου Πέτρος, από Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας

Λαχανιώτη Τώνια, από Αντικαπιταλιστική Αριστερά της Περιφέρειας Ιονίου

Λιερός Γιώργος, από Αντίσταση με τους πολίτες του Χαλανδρίου

Μητροβγένης Γιώργος, από Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη  Ανατροπής Δάφνης – Υμηττού

Νενεδάκη Ράνια, από Κίνημα στην πόλη του Ζωγράφου

Παπαδοκωστόπουλος Άρης, από Άλλος Δρόμος για μια κοινωνία αλληλεγγύης & συμμετοχής δημ. κίνηση Γαλατσίου

Παπαδόπουλος Κώστας από Κίνηση Πολιτών "Κόντρα στο Ρεύμα" Νίκαιας-Ρέντη

Παπασπυρίδης Αλέκος, από Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης

Πατρικίου Κατερίνα, από Ανυπότακτη Πετρούπολη

Πλειώνης Δημήτρης, από "Κοινωνία Δημοτών" του Δήμου Παπάγου Χολαργού

Πολάκης Παύλος, δήμαρχος Σφακίων Κρήτης

Πολυχρονιάδης Δημήτρης, από Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση «Εκτός των Τειχών» Αμαρουσίου

Ρίζος Σεραφείμ, από Αντικαπιταλιστική Αριστερή Παρέμβαση Περιφέρειας Κρήτης

Ρούσσος Σίμος, από Αντίσταση με τους πολίτες του Χαλανδρίου

Σεφερλής Γιάννης, από  Ανταρσία στο δήμο Πύργου

Σκοπούλης Στέφανος, από Δημοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση Δ.Ρ.Α.ΣΥ Ιωαννίνων

Ταστάνης Τάσος, από Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Γλυφάδας

Τζιορτζιώτης Σταύρος, από Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα

Χάγιος Άγγελος, από Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Περιφέρεια Αττικής

Να σπάσουμε την αλυσίδα των απολύσεων.

Η Επιτροπή Ενάντια στα μέτρα Κορινθίας καταγγέλλει την ιδιοκτησία της Fulgor για το κλείσιμο του εργοστασίου της στην Κόρινθο.
Με πρόσχημα την κρίση η εταιρεία κλείνει το εργοστάσιο, ενώ απειλεί τους εργαζομένους ότι δεν θα τους πληρώσει ούτε τις νόμιμες αποζημιώσεις τους!!!. Αδιαφορεί για το πέταγμα στην ανεργία 330 εργαζομένων.
Δεν λέει κουβέντα για τα κέρδη που αποκόμισε τόσα χρόνια – 38 εκ € μόνο για τα χρόνια 2000-2007!!!! Ενώ δουλειά υπάρχει και δεν είναι μυστικό ότι η Fulgor διεκδικεί –και κατ’ άλλους έχει ήδη πάρει- κομμάτι από ένα χρυσό συμβόλαιο των δύο δισ € που αφορά τα υποβρύχια καλώδια υπερυψηλής τάσης με τα οποία θα γίνει η καλωδιακή σύνδεση των Κυκλάδων με την ηπειρωτική Ελλάδα.

Οι απολύσεις αυτές είναι η συνέχεια των απολύσεων που είχαν γίνει στην εταιρεία τα προηγούμενα χρόνια. Έρχονται σε συνέχεια των απολύσεων σε ΚΕΡΑΦΙΝΑ, ΜΟΥΡΙΚΗ και από ότι φαίνεται δεν υπάρχει τέλος.
Παρά τις ψεύτικες υποσχέσεις που δίνονται και θα δοθούν από διάφορους στους εργαζομένους, και στην τριμερή αλλά και μετά, η εμπειρία δείχνει ότι οι εργαζόμενοι μόνο με τον ανυποχώρητο αγώνα τους και την ενεργή συμπαράσταση της κοινωνίας μπορούν να κερδίσουν κάτι. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι δηλώσεις των παραγόντων -πολιτικών και συνδικαλιστικών- είναι για την διατήρηση των θέσεων εργασίας (και όχι των εργαζομένων!!!), γεγονός που δείχνει ότι ο σχεδιασμός προβλέπει το εργοστάσιο να ανοίξει και πάλι, αλλά με καθεστώς νέων συνθηκών εργασίας. Αυτό γιατί απαίτηση των «επενδυτών» είναι να παραλάβουν το εργοστάσιο χωρίς το ανθρώπινο δυναμικό καθώς η Fulgor έχει αρκετούς εργαζόμενους «ανελαστικό», με «μεγάλο μισθολογικό κόστος» και «αδικαιολόγητα πολλά δικαιώματα…..»
Η αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους είναι δεδομένη. Δε μπορεί να αφήνει κανέναν αδιάφορο το ότι στο μακρύ κατάλογο των ανέργων θα προστεθούν άλλες 330 οικογένειες. Το ζήτημα της FULGOR μας αφορά όλους. Για τον λόγο αυτό πρέπει η υπόθεση αυτή να ξεφύγει από το εργοστάσιο, από τους εργαζόμενους και από τα συνδικαλιστικά γραφεία και να γίνει υπόθεση της Κορινθιακής κοινωνίας. Πρέπει να σταματήσουμε τη μετατροπή του νομού μας σε περιοχή εγκαταλελειμμένων εργοστασίων, ανέργων και φτωχών. Η ανεργία στην Πελοπόννησο έχει φτάσει ήδη στο 10% και τα χειρότερα έπονται…..
Στην άκρη του ματιού υπάρχουν εικόνες, διδάγματα από τους εργαζόμενους άλλων χωρών που μπροστά στην απόγνωση της απόλυσης, αντιπαράθεσαν την ικανότητα τους να διαχειρίζονται το εργοστάσιο μόνοι τους.
 Η κυβέρνηση του μνημονίου και το υπουργείο Εργασίας οφείλουν να καταλάβουν ότι πέρα από τα spread υπάρχουν και οι ζωές των ανθρώπων. Πέρα από τις ανάγκες των δανειστών υπάρχουν και οι ανάγκες της κοινωνίας. Αν αυτή έχει βαλθεί να υπερασπίσει τις πρώτες εμείς είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τις ανάγκες μας και το δικαίωμα κάθε πολίτη σε αξιοπρεπή, καλά αμειβόμενη εργασία.
Συμμετέχουμε στην Πανκορινθιακή απεργία του εργατικού κέντρου την Τετάρτη 20 του Οκτώβρη

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΨΥΧΗΣ-EΞΩ ΟΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ ΑΠΟ ΤΟ INFO CAFE!!

Η ΝΔ ΜΑΤωσε το Ελληνικό

Τα ΜΑΤ της κυβέρνησης της ΝΔ, του περιφερειάρχη Ηπείρου Πανοζάχου , του νομάρχη Ιωαννίνων Καχριμάνη, του εισαγγελέα Ιωαννίνων και του αστυνομικού διευθυντή επανίδρυσαν το δεξιό τρομοκρατικό κράτος στο χωρίο Ελληνικό στα Γιάννενα.
Κτυπώντας βάναυσα τους κατοίκους του χωριού, προπηλακίζοντας και δέρνοντας γέρους και γυναίκες. Καταδιώκοντας τους αλληλέγγυους πολίτες από Γιάννενα – μέλη τοπικών κινήσεων υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων, της φύσης και δημοτικής περιουσίας.Αυτός ο στρατός κατοχής- με τις υπεράριθμες δυνάμεις των ΜΑΤ, σε σχέση με τους κάτοικους και τους αλληλέγγυους πολίτες που αντιστέκο- νταν- είχε ως στόχο - που τελικά επιτευχθεί- να εγκαταστήσει τον εργολάβο, για την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή των Ιωαννίνων.
Σε μια περιοχή που ήταν η πιο ακατάλληλη - ενός καταλόγου περιοχών – μιας πλήρους αφερέγγυας επιστημονικής» μελέτης.
Μιας«επιστημονικής» μελέτης που οι περιοχές χωροθέτησης των ΧΥΤΑ αλλάζανε ανάλογα με τις πολιτικές παρεμβάσεις.
Επιλέγοντας εν τέλει να φορτώσει την χωροθέτηση του ΧΥΤΑ στο πιο «αδύνατο κρίκο», τόσο της αμφισβητούμενης μελέτης, όσο και πολιτικά.Βλέποντας την παγίδα που τους είχαν στήσει, οι κάτοικοι του Ελληνικού και δημοτικές αρχές του Δήμου Κατσανοχωρίων στο οποίο ανήκει το Ελληνικό πρότειναν μια άλλη περιοχή για την κατασκευή ΧΥΤΑ εντός του Δήμου.
Και όμως η κυβέρνηση της ΝΔ και τα τοπικά επιτελεία της αρνήθηκαν αυτή την εναλλακτική επιλογή και με την επέμβαση των ΜΑΤ έκαναν πρωτοφανή επίδειξη ισχύος.Στέλνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία, σε μια περίοδο πολύπλευρης κρίσης: Εμείς έχουμε το ντέφι και θα χορέψετε όπως θέλουμε εμείς.
Ένα είναι το σίγουρο, δεν θα τους περάσει, οι λαϊκοί αγώνες θα τους στείλουν στον αγύριστο!!!!

Δημήτρης Αργυρός

Powered by ScribeFire.

«ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΥΝ»

ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ

Το προηγούμενο Σάββατο το απόγευμα οι κάτοικοι της Λευκίμμης συμμετείχαν για πρώτη φορά στην Λαϊκή συνέλευση της περιοχής τους προκειμένου να αποφασίσουν για τα ζητήματα του αγώνα του αγώνα τους αλλά και για τρέχοντα ζητήματα της κοινωνικής τους ζωής.
Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι για εβδομάδες δεν υπάρχει λειτουργία της λεγόμενης αυτοδιοίκησης ενώ ο δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο είναι άφαντοι και αντιμετωπίζονται εχθρικά από τους κατοίκους .
Αν εδώ προσθέσουμε και το γεγονός ότι η παρουσία του κράτους γίνεται αντιληπτή μόνο δια μέσω των δυνάμεων καταστολής καταλαβαίνει κανείς ότι η λαϊκή συνέλευση δεν ήταν μια συνηθισμένη εκδήλωση αλλά μια τελετουργία ευθύνης για τους κατοίκους και ένας πρωτόγνωρος θεσμός άμεσης δημοκρατίας. Αυτό φαινόταν από το επίπεδο της οργανωμένης συζήτησης , και την σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία συμμετείχαν όλοι. Έγιναν ομιλίες από επιστήμονες και ανθρώπους καλλιεργημένους μέχρι και από ανθρώπους εργαζόμενους της καθημερινότητας που, υποθέτω ότι πρώτη φορά μιλούσαν σε μεγάλο ακροατήριο .
Και όμως ούτε μία ομιλία δεν ήταν χωρίς ενδιαφέρον. Χρειάζεται να τα αναφέρουμε αυτά για δύο λόγους, πρώτο γιατί η άμεση δημοκρατία δεν είναι τόσο δύσκολο πράγμα όσο νομίζουμε και δεύτερο γιατί τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης το παρακάμπτουν συνειδητά. Οι ψηφοφορίες έγιναν φανερά και κανένας ,ακόμα και αν διαφωνούσε, δεν αισθανόταν την παραμικρή πίεση.
Οι κάτοικοι της Λευκίμμης δεν είναι μονό εξαγριωμένοι διαδηλωτές αλλά έχουν και το επίπεδο του πολιτισμού να συζητούν πολύ δύσκολα και σοβαρά ζητήματα της εποχής μας με έναν τρόπο που θα το ζήλευαν και τα καλύτερα συνέδρια. Ένα εικοσιτετράωρο μετά η εργολήπτρια εταιρία έκοβε τις ελιές και άλλα δένδρα ενώ με βαριά οχήματα καταπατούσε τις γύρω ιδιοκτησίες προκειμένου να διανοίξει τους δρόμους προς την χωματερή .
Όταν έσπευσαν εκεί οι ιδιοκτήτες των γύρω καταπατηθέντων κτημάτων και ζήτησαν από την αστυνομία να κάνει το καθήκον της και να οδηγήσει τους καταπατητές στο αυτόφωρο εκείνοι τους αντιμετώπισαν με χλευασμούς. Λίγη ώρα αργότερα 300 αγανακτισμένοι κάτοικοι γκρέμισαν την καγκελόπορτα της χωματερής και επιτέθηκαν στα ΜΑΤ με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και να μεταφερθούν στο νοσοκομείο τρεις άνδρες των ΜΑΤ ενώ μεταφέρθηκε τραυματισμένος και ο υποδιοικητής των αστυνομικών δυνάμεων τον οποίο όμως τον χτύπησαν οι ίδιοι επειδή φορούσε πολιτικά και δεν τον αναγνώρισαν. Αμέσως μετά συγκροτήθηκε διαδήλωση 800 κατοίκων που καταδίωξε τα ΜΑΤ κατά μήκος του περιφερειακού δρόμου.
Από το πρωί της Δευτέρας (του αγίου πνεύματος) και μέχρι τα ξημερώματα της Τρίτης (δηλαδή επί 20ώρες) συνεχιζόταν οι συγκρούσεις με αμείωτη ένταση. Διαμορφώθηκαν δύο φλεγόμενα οδοφράγματα σε απόσταση τριακοσίων μέτρων το ένα από το άλλο με αυτοκίνητα ξύλα και κορμούς δένδρων . Τα ΜΑΤ βρίσκονταν στη μέση στο ύψος της διασταύρωσης προς την χωματερή, ενώ ομάδες νεαρών που συγκροτήθηκαν, έκαναν επιθέσεις με πέτρες και μολότωφ κατά μήκος του δρόμου μέσα από τους ελαιώνες.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας δύο αεροπλάνα PCTL έκαναν χαμηλές πτήσεις πάνω από τους διαδηλωτές για να δίνουν πληροφορίες για τις κινήσεις τους . Όταν έπεσε το σκοτάδι οι κάτοικοι κατέβασαν τους διακόπτες της ΔΕΗ από τις κολόνες του δρόμου με αποτέλεσμα να περιοριστούν οι επιθέσεις των ΜΑΤ. Έφεραν συνεργείο της ΔΕΗ για να συνδέσει το ρεύμα αλλά οι κάτοικοι τους έδιωξαν και το ξαναέκλεισαν.
Ήταν τέτοιας έκτασης και διάρκειας οι συγκρούσεις που στις μία μετά τα μεσάνυκτα τελείωσαν τα πυρομαχικά εκατέρωθεν με αποτέλεσμα να γίνει ανακωχή για ανεφοδιασμό. Η περιοχή είχε πνιγεί στα δακρυγόνα και τα χημικά και γινόταν συχνά εκρήξεις από ντεπόζιτα και άλλα εύφλεκτα υλικά. Δίπλα μου ήταν ένας κύριος γύρω στα 60 ο οποίος, κάθε που η διμοιρία των ΜΑΤ πήγαινε για να επιτεθεί στα παιδιά που βρισκόταν μέσα στις ελιές , έδινε το σύνθημα για επίθεση από τα πλάγια. Κάποια στιγμή τον ρώτησα τι ψήφισε στις προηγούμενες εκλογές και μου απάντησε «μη μου το θυμίζεις τώρα , ήμουν μέλος της τοπικής της ΝΔ και παραιτήθηκα μαζί με τους υπόλοιπους πριν από μερικές μέρες».
Πιο πέρα ήταν μια νεαρή γυναίκα γύρω στα τριάντα που δεν έμοιαζε σε καμία περίπτωση με το στερεότυπο της διαδηλώτριας. Αυτή που προκαλεί μόνη της τα ΜΑΤ τι είναι? Ρώτησα τον διπλανό μου που ήταν ντόπιος . «Τίποτα μωρέ» μου απάντησε « Μαρί κλαίρ και βάφει τα νύχια της».
Εδώ αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι επί 20 ώρες συγκρούσεων δεν εμφανίστηκε ούτε ένας -το τονίζω- ούτε ένας από τα μέλη των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ η του ΚΚΕ. Το μεν ΚΚΕ, επειδή φαίνεται δεν πέρασε η «γραμμή» του για να συμπορευθούν όλοι υπό τα πάνω του ΠΑΜΕ. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ επειδή –όπως μας είπε ένα στέλεχος του - ήταν του «αγίου πνεύματος». Δικαίως λοιπόν κάποιος του απάντησε. «Καλά τότε την επόμενη επανάσταση να την κάνουμε «του Θωμά» που θα μπορείτε».
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ & ΕΚΤΥΠΩΣΗ

"ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ..."

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Την τελευταία περίοδο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια γενικευμένη επιχείρηση τρομοκράτησης κοινωνικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών χώρων. Μετά τη σειρά εμπρηστικών επιθέσεων περασμένων ετών σε αυτοοργανωμένους χώρους και την πρωτοφανή ένταση της καταστολής απέναντι στο φοιτητικό κίνημα τα τελευταία δύο χρόνια, ένα νέο μπαράζ επιθέσεων ξεκίνησε την περίοδο των Χριστουγέννων και περιλαμβάνει ήδη διάρρηξη στα γραφεία των 4^ων πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων, απόπειρα εμπρησμού στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Θερσίτη», επίθεση στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου, επίθεση με βόμβα μολότοφ στον πολιτικό-πολιτιστικό χώρο «Λέσχη Υπογείως στην Καλλιδρομίου 94», εμπρησμό στο στέκι της «Πρωτοβουλίας Κατοίκων στα Νότια», εμπρησμό στα γραφεία της δημοτικής κίνησης «Κίνημα στην πόλη του Ζωγράφου», επίθεση στον εξωραϊστικό σύλλογο ο «Ιλισός», διάρρηξη του γραφείου της δικηγόρου υπεράσπισης των κατηγορούμενων φοιτητών του περσινού κινήματος, συνεργασία ΜΑΤ και ακροδεξιών εναντίον αντιφασιστών, χρήση πλαστικών σφαιρών στην πορεία ενάντια στο ασφαλιστικό και εμπρησμό στο «κτήμα Πραποπούλου», ενώ στην επαρχία καταγγέλλονται ακόμα μεγαλύτερες βαναυσότητες, όπως ξυλοδαρμοί και απαγωγές αγωνιστών.

Το σκηνικό της εντεινόμενης κρατικής βίας και τρομοκρατίας της τελευταίας περιόδου, συμπληρώθηκε από την πρόσφατη δημοσίευση στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» στη στήλη του «Ιού» εγγράφων της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Νοτιοανατολικής Αττικής που αποδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο μια πρωτοφανή επιχείρηση παρακολούθησης και τρομοκράτησης, η οποία ξεπερνά κάθε όριο «νομιμότητας», παραπέμπει στις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και προσβάλλει με τον πλέον βάναυσο τρόπο τις κατακτημένες ελευθερίες και δικαιώματα του ελληνικού λαού.

Οι επιθέσεις αυτές είναι πυκνές και μεθοδευμένες αποδεικνύοντας μια συντονισμένη επιχείρηση προληπτικής τρομοκράτησης και καταστολής πολιτικών χώρων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων εργαζομένων, κατοίκων και νεολαίας, που συμβάλλουν στη συγκρότηση πολιτικών και κοινωνικών αντιστάσεων. Συγχρόνως με την πολιτική τρομοκρατία, έξαρση παρουσιάζουν και οι επιθέσεις σε μετανάστες από ακροδεξιά στοιχεία, οι οποίες γίνονται απόλυτα ανεκτές από την αστυνομία, αν δεν ενθαρρύνονται κιόλας.

Σε μια περίοδο όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια οξύνεται και οι κοινωνικοί αγώνες κλιμακώνονται, αμφισβητώντας όλο και περισσότερο την πολιτική των κυβερνήσεων, η μόνη απάντηση που απομένει από την πλευρά του κράτους είναι η βία, η καταστολή και η ενεργοποίηση κάθε είδους μηχανισμού τρομοκράτησης, ως συμπλήρωμα στην άσκηση της επίσημης πολιτικής. Η επιλογή από την κυβέρνηση τέτοιας κλίμακας έντασης της καταστολής, δημιουργεί το πεδίο και τις προϋποθέσεις ώστε να απελευθερωθούν και να λειτουργήσουν παράλληλα και συμπληρωματικά διάφορες «παρακρατικές δυνάμεις», καθώς μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι απροκάλυπτα πια φασιστικές συμμορίες δρουν ταυτόχρονα ή σε συνεργασία με τους «επίσημους» μηχανισμούς καταστολής.

Ειδικότερα τα τελευταία χρόνια, η οικοδόμηση στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας (κρίσιμους χώρους για το κεφάλαιο), συλλογικοτήτων, παρεμβάσεων κλπ. εξηγεί τον πραγματικό λόγο των επιθέσεων. Η προάσπιση των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας (εργαζομένων, νεολαίας, ανέργων) απέναντι στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς του κράτους και του κεφαλαίου, τόσο σε σχέση με την καπιταλιστική αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων και τις αντιδραστικές αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση, όσο και για τα ζητήματα των νέων εργασιακών σχέσεων, της κοινωνικής ασφάλισης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού κλπ., προφανώς και ενοχλεί!

Η μόνη ικανή απάντηση είναι η κλιμάκωση της δράσης και της συμβολής μας στην ένταση των λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων. Με την επιμονή στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, την «από τα κάτω» παρέμβαση, τη συγκρότηση επιτροπών κατοίκων και λαϊκών συνελεύσεων, για να ξανατεθούν οι κοινωνικές ανάγκες στο προσκήνιο!

Καλούμε κάθε σύλλογο εργαζομένων και σωματείο, κάθε κοινωνική και πολιτική συλλογικότητα και κάθε εργαζόμενο-κάτοικο να καταδικάσει τις πρακτικές αυτές και να συστρατευτεί μαζί μας για την απόκρουση κάθε αντιλαϊκής επίθεσης που θα επιχειρηθεί στο μέλλον, αλλά και κάθε είδους κρυφής ή φανερής ενέργειας τρομοκράτησης, με ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς που όλοι πια γνωρίζουμε.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Υπογράφουν οι:

1. Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εξαρχείων
2. ΑΝεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Αιγάλεω
3. Αριστερή Κίνηση Περιστερίου
4. Αριστερή Κίνηση Ιλίου-Πετρούπολης-Καματερού
5. Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας
6. Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα
7. Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της πόλης (Ν. Σμύρνη)
8. Αριστερό Σχήμα Ιλίου
9. Αριστερό Σχήμα Νίκαιας
10. Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση Χαλανδρίου
11. Αυτόνομη Πρωτοβουλία Ηλιούπολης
12. Αυτόνομο Στέκι (Εξάρχεια)
13. Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Ν. Ιωνία
14. Κατάληψη ROSA NERA (Χανιά)
15. Λέσχη Υπογείως στην Καλλιδρομίου 94 (Εξάρχεια)
16. Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη
17. Παρεμβάσεις – Κινήσεις – Συσπειρώσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
18. Πολιτικό Καφενείο
19. Πρωτοβουλία Κατοίκων Καισαριανής
20. Πρωτοβουλία Κατοίκων Καρέα
21. ΠΡΩτοβουλία ΚΑΤοίκων στα ΝΟΤΙΑ (Άνω Γλυφάδα-Ελληνικό)
22. Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση Αμαρουσίου - Εκτός των τειχών
23. Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΑΡΩΝ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η γραπτή δήλωση του Μενέλαου Λώλα για τα γεγονότα που συνέβησαν σε βάρος του απο τοπικούς επενδυτές των Ιωαννίνων.Παραθέτουμε ολόκληρη τη δήλωση όχι μόνο για να γίνει κατανοητό το περιβάλλον και οι αιτίες των γεγονότων.Σε συνδιασμό με την ανάρτηση της "Ταξικής Συσπείρωσης"του Ε.Κ.Κοζάνης και του αποσπάσματος που βάλαμε ,γίνεται κατανοητό το κλίμα που υπάρχει και αναπτύσεται στις "τοπικές κοινωνίες",το πώς διαμορφώνονται συμφέροντα διαπλοκής και εκμετάλευσης σε βάρος των εργαζομένων και του φυσικού περιβάλλοντος.Σε αυτό το πλαίσιο αναπτύσεται και ενισχύεται η δράση ανεξάρτητων αντικαπιταλιστικών-αριστερών παρεμβάσεων σε τοπικό επίπεδο σε αγωνιστική,ανατρεπτική κατεύθυνση.
Απο την άλλη πλευρά εξελίσσεται ένα σχέδιο περιθωριοποίησης και τρομοκράτησης που εντάσσεται και το συγκεκριμένο περιστατικό,δίπλα στα πρόσφατα γεγονότα του κτήματος
Πραποπούλου ,του εμπρησμού και της παρακολούθησης της ΠΡΩ ΚΑΤ στα Νότια και όλων των μή ελεγχόμενων απο κράτος κυρίαρχα κόμματα και μηχανισμούς εξουσίας (κεντρικής ή τοπικής) πρωτοβουλιών που αναπτύσονται στην Ατιική και την υπόλοιπη χώρα.

Tο βράδυ της Κυριακής 30/3/2008 δέχτηκα επίθεση στο κέντρο της πόλης από τους επιχειρηματίες Γιάννη και Αντρέα Καμπέρη έξω από το κατάστημα γρήγορου φαγητού στο οποίο εργάζομαι ως διανομέας και όπου μου είχαν στήσει ενέδρα. Αποτέλεσμα της επίθεσης ο ακρωτηριασμός του αριστερού μου αυτιού. Λίγα λόγια λοιπόν για αυτό το γεγονός που δεν αποτελεί επεισόδιο, όπως ατυχώς το χαρακτήρισαν τοπικά ΜΜΕ, παρά μόνο στο βαθμό που αποτελεί στιγμή ενός σήριαλ που παίζεται στην «αναπτυσσόμενη», κάτω από τόνους τσιμέντου και κομμένων δέντρων, πόλη των Ιωαννίνων εδώ και τρία περίπου χρόνια –«σήριαλ» άλλωστε το χαρακτήριζε κυνικά και αφισάκι που κυκλοφορούσε στην πόλη και αποτέλεσε, όπως μου ειπώθηκε από τους ίδιους τους επιτιθέμενους, την αφορμή για την επίθεση εναντίον μου. Αφισάκι που καλούσε την επομένη 31/3 στα δικαστήρια, όπου εκδικάζονταν δύο από τα τρία συνολικά περιστατικά επιθέσεων και τραμπουκισμών εναντίον πολιτών που κατέληξαν σε μηνύσεις με κατηγορούμενο τον Ανδρέα Καμπέρη. Ας τελειώνουμε όμως, καταρχήν, με τους χαρακτηρισμούς της επίθεσης ως βάναυσης, απρόκλητης και άνανδρης, γιατί δεν ήταν στην ουσία της τίποτα από όλα αυτά, όπως και με την αναφορά της φοιτητικής μου ιδιότητας, που άλλωστε είναι πλέον παρελθόν, χαρακτηρισμοί που απευθύνονται όχι σε ενήλικους και ώριμους πολίτες, αλλά σε «ευσυγκίνητα» αυτιά, ευαίσθητα σε φιλήσυχες μικροαστικές ηθικολογικές συχνότητες. Γιατί είναι βέβαιο πως ενόχλησα. Και ενόχλησα πολύ. Όχι μόνος μου, αλλά μαζί με εκατοντάδες συμπολίτες μου που βρεθήκαμε συλλογικά στις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις και στο δρόμο προ τριών χρόνων, όταν μεθοδευόταν η defacto ιδιωτικοποίηση του Ξενία και το ξεπούλημα αυτού και του ενός από τα εναπομείναντα πάρκα της πόλης που το περιέβαλλε στο γνωστό επιχειρηματία Κώστα Μήτση, για να το αντικαταστήσει με το τερατούργημα του, ακόμη και σήμερα, παράνομου GrandSerai. Εμείς τότε αγωνιζόμασταν για τη διάσωση του δημόσιου και εν δυνάμει κοινωνικού χώρου, χώρου εκ των ουκ άνευ για την ανάπτυξη ελεύθερων και αυτόνομων ανθρώπων. Ο Ανδρέας Καμπέρης, υπάλληλος και συγγενής του Κώστα Μήτση, βρισκόταν κι αυτός εκεί ως καταδότης υποδεικνύοντας στην αστυνομία τους κατ’ αυτόν πρωταίτιους των διαμαρτυριών. Δεν ήταν μόνος του. Είχε την προστασία της ΕΛ.ΑΣ, τις πλάτες επιχειρηματικών κύκλων και των ντόπιων πολιτικών αρχών με επικεφαλής τη δημοτική αρχή Γκόντα και αργότερα την δικαστική ασυλία. Οι τελευταίες δηλώσεις του δημάρχου της πόλης για την υπόθεσή μου, η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο συμβάν από τα δελτία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηπείρου και η αντιστροφή της πραγματικότητας από μερίδα του τοπικού τύπου επιβεβαιώνουν ότι το καθεστώς ασυλίας και συγκάλυψης παραμένει ισχυρό. Η πόλη των ιδιοκτητών και των εισοδηματιών, των καταναλωτών και των ψηφοφόρων, τότε υπερίσχυσε. Και ήταν αυτή που έθρεψε τα φαινόμενα των τραμπουκισμών και των επιθέσεων, ανάμεσα στις οποίες και αυτές του Ανδρέα Καμπέρη εναντίον ακόμα τριών πολιτών που κατέληξαν σε μηνύσεις, υπό τις ίδιες πάντα πλάτες, υπό την ίδια πάντα προστασία. Η επίθεση εναντίον μου υπήρξε συμβολική και πραγματικός ο φόβος που θέλησε να προκαλέσει σε όσους αντιστέκονται, αμφισβητούν και προτάσσουν κάτι διαφορετικό σε αυτήν την πόλη με τους αγώνες ενάντια στη λεηλασία του δημόσιου χώρου, ενάντια στο νέο Νομο-Πλαίσιο και το Ασφαλιστικό, ενάντια στους τρομονόμους και τις διώξεις αγωνιστών, ενάντια στις παρελάσεις, ενάντια στο κολαστήριο των φυλακών Σταυρακίου. Δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα και η βαναυσότητά τους δεν προκαλεί έκπληξη σε όσους έχουν μάτια και ώτα ανοιχτά, ώστε να αντιλαμβάνονται τον χαρακτήρα της συνεχούς και ανελέητης επίθεσης που διεξάγουν κράτος και κεφάλαιο ενάντια στην κοινωνία…
Η ιστορία συνεχίζεται.

Εγώ θα είμαι παρών…

Μενέλαος Λώλας Ιωάννινα 4/4/2008